Nöropatik ağrıda reaktif oksijen radikallerinin rolü ve antioksidanların analjezik etkileri

Bu çalışmada deneysel nöropatik ağrı modelinde reaktif oksijen türlerinin rolü ile NAC ve PBN'in antioksidan ve dolayısıyla analjezik etkilerinin tespit edilip, karşılaştırılarak incelenmesi amaçlanmıştırDeney, ağırlıkları 200-250 gr arasında değişen, Wistar albino cinsi, 23 erişkin erkek sıçan üzerinde gerçekleştirildi. Sıçanlar randomize olarak 4 gruba ayrıldı. IV. gruba sham operasyonu uygulandı. I., II. ve III. grupta siyatik sinir ligasyonu (SSL) tekniği ile kronik konstriktif hasar (KKH) oluşturularak nöropatik ağrı geliştirildi. I. gruptaki hayvanlara ilaç uygulanmadı sadece SF verildi bu sayede nöropatik ağrıya ait bulguların izlenmesi ile cerrahi girişimin başarısı da doğrulandı. Cerrahi girişimden 24 saat önce tüm gruplardaki hayvanların sıcak/soğuk tabla, analjezimetre ve Von Frey monofilamanları ile davranış değişiklikleri açısından bazal değerleri kaydedildi. Cerrahi girişimden 15 gün sonra grup I'e 10 mL SF, grup II'ye 300 mg/kg NAC, grup III'e 100 mg/kg PBN tek doz olarak uygulandı. İlaç uygulanmasından hemen sonra (0.saat) ve takip eden 1, 3, 5 ve 7. saatlerde analjezimetre ile mekanik hiperaljezi ve duyumsal değerleyici alet takımı ile davranış analizi; 0, 30, 60 ve 90. dakikalarda sıcak/soğuk tabla ile termal hiperaljezi ve soğuk allodini değerlendirmesi yapılarak kaydedildi. Tüm gruplara ilaç uygulamasından 24 saat sonra servikal dislokasyon uygulandı. Biyokimyasal değerlendirmede kullanılmak amacıyla hasarlı alanın proksimali ve distalinden 5 mm uzaklıkta, yaklaşık 1,5 cm uzunluğunda siyatik sinir segmenti çıkartılarak soğuk izotonik NaCl solüsyonu ile yıkandı. Kan ve diğer dokulardan temizlenip kurulandıktan sonra dokular homojenize edilinceye kadar derin dondurucuda (-80 C) saklandı. Dondurulmuş olan dokular analiz günü kademeli olarak çözündürüldü, siyatik sinirlerin herbiri hassas terazide tartılıp ağırlıkları kaydedilerek homojenize edildi. Süpernatantta ise total glutatyon, MDA ve Coenzim Q10 çalışıldı. Değerler gr doku başına verildi. Glutatyon, MDA ve koenzim Q10 ölçümleri HPLC ile yapıldıSSL yapılan ve SF verilen kontrol grubu (Grup I) ile sham grubu (Grup IV) karşılaştırıldığında, Grup I'de nöropatik ağrı semptomlarına ait davranış testleri tüm saatler için anlamlıydı. Bu sonuç, uygulanan cerrahinin nöropatik ağrı oluşturma açısından başarılı olduğunu gösterdi. Sham grubu ile karşılaştırıldığında Grup I'de siyatik sinir MDA düzeyi anlamlı derecede yüksekti, Koenzim Q10 düzeylerinde ise azalma saptandı ancak fark anlamlı değildi. PBN uygulanan KKH'lı ratların (Grup III) siyatik sinir MDA düzeylerinde anlamlı derecede düşüş sağlandı ve ayrıca, nöropatik ağrı bulgularından soğuk allodini ve mekanik hiperaljezide sistemik PBN enjeksiyonları ile düzelme izlendi. Nöropatik ağrıya ait semptomlarda düzelme ve MDA seviyesinde düşüş, PBN grubunda NAC grubuna göre daha anlamlıydıSonuç olarak, oluşturulan deneysel nöropatik ağrı modelinde, oksidatif mekanizmaların ve serbest oksijen radikallerinin KKH ve nöropatik ağrı etiyopatogenezinden sorumlu olabileceği, soğuk allodini ve mekanik hiperaljezi açısından düzelme ve biyokimyasal olarak siyatik sinir MDA düzeylerinde anlamlı derecede düşüş sağlamış olması nedeniyle sistemik antioksidan PBN ile iyileşmenin sağlanabileceği, bu düzelmenin NAC grubuna göre daha anlamlı olması nedeniyle PBN tedavisinin NAC tedavisine daha üstün olabileceği düşünülmüştür.