Floransa Büyücüsü" ve "Beyaz Kale"de oksidentalizm, melezleşme ve kültürlenme

Bu çalışmanın amacı Oksidentalizm söylemini sosyal ve sanatsal boyutlarıyla birlikte Orhan Pamuk ve Salman Rushdie?nin eserleri bağlamında tanımlamaktır. Floransa Büyücüsü ve Beyaz Kaleromanları bu çalışmanın odağını teşkil etmektedir. Oksidentalizm söylemi çeşitli içerimleriyle birlikte bu romanlarda izlenmektedir. Çalışmada, romanlarda yeralan efendi-köle, Doğu-Batı, bilim-din gibi ikili karşıtlıkların Avrupa ve Asya arasında varolduğu düşünülen kültürel sınırların keyfiliği nedeniyle geçersiz kurgular oldukları önerilmektedir. Ayrıca böylesi ikiliklerin eşzamanlı olarak Batı kültürünü reddeden ve kucaklayan Oksidentalizm söyleminin muğlaklığı nedeniyle kendi anlamlarını bulanıklaştırdıkları iddia edilmektedir. Bu iki romanın Oksidentalist imgelem ve karakterizasyon bağlamında post-koloniyel bir analizi yapıldıktan sonra, söylemin melezliği ve bunun Batı temsillerindeki yansımaları tartışılmaktadır. Son olarak, kişisel/kültürel bir farklılaşma süreci ve kültürel betimlemelerdeki tektipliğin antitezi olarak kültürlenme süreci, genel olarak Oksidentalizm, özel olarak da bahsedilen iki roman bağlamında tanımlanmaktadır. Anahtar kelimeler: Oksidentalizm, melezleşme, kültürlenme, kültürel farklılık, temsil, Batıcılık, roman, söylem, kimlik.