The mediating role of the remote working model in the formation of cyberculture in learning organizations

Günümüz dünyasında herhangi bir yerde, sosyal ilişkilerden alışverişe, eğitime kadar gündelik hayatın birçok yönünün giderek dijitalleştiğini gözlemlemek mümkündür. Siber kültür ise, siberuzayda oluşan veya siberuzay tarafından şekillendirilen tüm yaşam tarzlarını, pratikleri ve temsilleri tanımlamaktadır. Bu değişime ister istemez dahil olan iş dünyası da örgütlerin kültürlerini doğrudan etkilemiştir. Dijitalleşme sayesinde çalışanlar artık; nasıl, nerede ve ne zaman çalışacaklarını kendileri seçebilmektedirler. Bu çalışmada temel amaç, Siber Kültür ve Öğrenen Organizasyon Yönelimi arasındaki ilişkide Uzaktan Çalışma Modeli'nin aracı rolünü ve E-Öğrenmenin moderatör rolünü analiz etmektir. Araştırmanın amacı doğrultusunda gerçekleştirilen nicel analizler, İstanbul ilinde sanayi sektöründe faaliyet gösteren küresel kuruluşlarda toplam 385 çalışanın katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcılardan elde edilen verilere çalışmanın amaçları doğrultusunda çeşitli istatistiksel analizler uygulanmıştır. Analizler sırasında SPSS 22 istatistik programı kullanılmıştır. Sonuç olarak, analiz sürecinden sonra Öğrenen Örgüt Yönelimi ile Siber Kültür arasında anlamlı ve pozitif bir ilişki olduğu ve bu ilişkide Uzaktan Çalışma Modeli'nin aracılık rolünün kısmen anlamlı olduğu görülmüştür. Ancak, e-Öğrenimin moderatör rolünün Öğrenen Organizasyon Yönelimi ve Siber Kültür arasındaki ilişki üzerindeki etkisinin anlamlı olmadığı görülmüştür.