Öğrenme güçlüğü tanısı alan ve almayan ortaokul öğrencilerinin okul sosyal davranışları, motor becerileri ile ebeveynlerinin beden eğitimi dersine yönelik tutumlarının incelenmesi

Araştırmanın amacı öğrenme güçlüğü tanısı alan ve almayan ortaokul öğrencilerinin okul sosyal davranışları, motor becerileri ve ebeveynlerinin beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutumlarını incelemektir. Araştırmanın örneklemini Van İl Milli Eğitim Müdürlüğü' ne bağlı ortaokullarda öğrenim gören 10-12 yaş öğrenme güçlüğü tanısı alan 304 öğrenci ile tanı almayan 312 öğrenci olmak üzere 616 öğrenci (208 kız, 408 erkek) oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak, öğrencilerin okul sosyal davranışlarını ölçmek için; "Okul Sosyal Davranış Ölçeği", motor becerilerini ölçmek için; "TGMD-III Testi", ebeveynlerinin beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutumlarını ölçmek için; "Beden Eğitimi ve Spor Dersine Yönelik Ana- Baba Tutum Ölçeği", ve araştırmacı tarafından oluşturulan "Demografik Bilgi Formu" kullanılmıştır. SPSS paket programı kullanılarak verilerin çözümlemesi yapılmıştır. Kolmogorov- Simirnov testi istatiksel analizde ölçümler değerlendirilmiş ve bunun sonucunda verilerin normal dağılım göstermediği tespit edilmiştir. Non parametrik testlerde 2 grup karşılaştırmalarında Mann Whitney U, Sperman korelasyon ve Ki-kare testleri kullanılmıştır. Bu çalışmada anlamlılık seviyesi p˂0,05 olarak belirlenmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; öğrenme güçlüğü tanısı alan ve almayan ortaokul öğrencilerinin sosyal yeterlik puanları ile olumsuz sosyal davranış puanlarında anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). Öğrenme güçlüğü tanısı almayan ortaokul öğrencilerin sosyal yeterlik puanları ile olumsuz sosyal davranış puanları yüksek bulunmuştur. Tanı alan ve almayan ortaokul öğrencilerinin ebeveynlerinin beden eğitimi dersine yönelik tutumları arasında anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,05). Öğrenme güçlüğü tanısı almayan ortaokul öğrencilerin ebeveynlerinin beden eğitimi dersine yönelik tutum toplam ve tüm alt boyut puanları daha yüksek bulunmuştur. Öğrenme güçlüğü tanısı alan ve almayan öğrencilerin motor becerileri arasında anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,05). Öğrenme güçlüğü tanısı almayan öğrencilerin motor becerileri daha yüksektir. Sonuç olarak; öğrenme güçlüğü tanısı almayan ortaokul öğrencilerinin sosyal yeterlilik puanları olumlu bulunurken, tanı alan öğrencilerin olumsuz sosyal davranış puanları daha düşük bulunmuştur. Tanı almayan öğrencilerin motor becerileri ve ebeveynlerinin beden eğitimi dersine yönelik tutumları öğrenme güçlüğü tanısı alan öğrencilere göre daha yüksek bulunmuştur.