Understanding faculty development: A qualitative typology of services and purposes

Öğretim üyesi gelişimi veya öğretme-öğrenme merkezleri kavramları yüksek öğretim bağlamında 1950'li yılların sonlarından beri tüm dünyada önem kazanmaktadır. Sunmuş oldukları hizmetler de teori ve uygulama anlamında yüksek öğretimdeki değişen talep ve ihtiyaçlar doğrultusunda zaman içinde değişim göstermiştir. Öğretme-öğrenme merkezleri girişimleri ve önerilen öğretim üyesi yetiştirme programları tüm dünyada yıllardır araştırma konusu olsalar da, Türkiye'de nispeten yeni kavramlardır ve kullanım alanları kısıtlıdır. Buna rağmen bu tür programları yıllardır uygulamakta olan üniversitelerin deneyimlerinden öğrenilecek çok şey vardır. Bu çalışmanın amacı öğretim üyesi yetiştirme programları tarafından sunulan hizmetlerin, kendi web siteleri üzerinden çapraz durum incelemesi yapılarak ve Lee'nin hizmet sınıflandırması ve Robertson akademisyen geliştirme misyonlarını baz alarak incelemektir. Araştırmacı US World News and Rankings' in 2016 verilerine göre dünyanın en iyi yirmi sekiz üniversitesinin öğretme-öğrenme merkezlerinin internet sitelerini incelemiş böylelikle ana ve alt hizmetleri, süreleri, hedeflenen kitleyi ve her bir ana hizmetin amacını ortaya koymayı hedeflemiştir. Sonuçlar hedeflerin tipolojik sınıflandırılmasının gelişimini de mümkün kılmıştır. Bulgular en iyi üniversitelerin uygulamaları hakkında bilgi sunmakta ve dolayısıyla da Türkiye'deki program geliştiriciler için bir model ortaya koymaktadır.