Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile dijital okuryazarlık düzeyleri arasındaki ilişki (Düzce Üniversitesi örneği)

Araştırmanın amacı, öğretmen adaylarının yaşam boyu eğilimleri ve dijital okuryazarlık düzeylerinin arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın yöntemi nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modelidir. Araştırmanın evrenini 2018-2019 eğitim öğretim yılı bahar döneminde Düzce Üniversitesi Eğitim Fakültesinde öğrenim gören öğretmen adayları oluşmaktadır. Seçkisiz örnekleme yöntemlerinden basit seçkisiz örnekleme yöntemi ile belirlenen araştırmanın örneklemini 500 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak Diker Coşkun (2009)'un geliştirdiği "Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimleri Ölçeği (YBÖEÖ)" ile Ng (2012)'nin geliştirtiği Hamutoğlu ve diğerleri (2017)'nin Türkçe'ye uyarladığı "Dijital Okuryazarlık Ölçeği (DOÖ)" kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimlerine ilişkin puanları sınıf düzeyi ve yaş değişkenlerine göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermezken; cinsiyet, bölüm ve günlük internet kullanımı değişkenlerine göre istatistiksel olarak anlamlı bir fark göstermektedir. Öğretmen adaylarının dijital okuryazarlık düzeylerine ilişkin puanları incelendiğinde ise günlük internet kullanımı değişkenine göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermezken; cinsiyet, sınıf, yaş ve bölüm göre istatistiksel olarak anlamlı bir fark göstermektedir. Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile dijital okuryazarlık düzeyleri arasında korelasyon değeri incelendiğinde doğrusal yönde, pozitif, orta düzeyde bir ilişki vardır. Buna göre öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimleri arttıkça dijital okuryazarlık düzeylerinin de artmakta olduğu sonuçları elde edilmiştir.