Öğretmenlerin duyguları ile mesleki dayanıklılıkları arasındaki ilişki

Bu araştırmanın başlıca amacı beden eğitimi ve spor dersi öğretmenlerinin öğretim duygu durumları ile mesleki dayanıklılık düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmada ayrıca katılımcıların öğretim duygu durumları ve mesleki dayanıklılık düzeylerini ortaya koymak ve bazı demografik değişkenler açısından karşılaştırma yürütmek hedeflenmiştir. Söz konusu bu amaçlarla tutarlı olarak nicel yöntemi esas alan mevcut araştırmada ilişkisel ve betimsel tarama ve nedensel karşılaştırma olmak üzere üç farklı desen işe koşulmuştur. Araştırma evreni Batman il merkezinde görev yapmakta olan 429 beden eğitimi ve spor dersi öğretmeninden; örneklemi ise uygun örnekleme yöntemi ile ilgili evrenden ulaşılan 202 beden eğitimi ve spor dersi öğretmeninden oluşmaktadır. Araştırmada “Kişisel Bilgi Formu”, “Öğretmen Öğretim Duygu Durumları Ölçeği” ve “Öğretmen Mesleki Dayanıklılık Ölçeği” olmak üzere üç farklı veri toplama aracından faydalanılmıştır. Araştırmada temel veri analizlerinden önce verinin dağılımı incelenmiş ve normal dağılım sergilediği görülmüştür. Araştırma verisinin normal dağılım sergilemesi nedeniyle parametrik testlere başvurulmuştur. Değişkenler arası ilişkileri ortaya çıkarmak için Pearson Momentler Korelasyon Katsayısı; gruplar arasında karşılaştırma yürütmek için ise t-testi ve ANOVA testi yürütülmüştür. Araştırma bulguları, katılımcıların olumlu öğretim duygularını nispeten daha sık deneyimlediklerini ve mesleki dayanıklılık düzeylerinin yüksek olduğunu ortaya koymaktadır. Ayrıca, haz duygusunun cinsiyet ve medeni durum; kaygı duygusunun öğrenim düzeyi ve kıdem, umut duygusunun öğrenim düzeyi değişkeni bağlamında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterdiği ortaya çıkmıştır. Son olarak, beden eğitimi ve spor dersi öğretmenlerinin mesleki dayanıklılık düzeyleri olumlu duygu durumları ile pozitif yönde; olumsuz duygu durumları ile ise negatif yönde istatistiksel olarak anlamlı bir biçimde ilişkili olduğu tespit edilmiştir.