Okul Öncesi Öğretmenlerinin Yaratıcı Özgüvenlerinin Kendi Bildirimlerine Göre Niteliksel Olarak İncelenmesi

ÖZ: Günümüz, bilginin hızla yenilendiği, duygu, düşünce ve algıların değişime uğradığı, her alanda çok hızlı değişmlerin yaşandığı, küçük olarak görünen değişimlerin bile büyük değişikliklere yol açtığı karmaşık bir çağdır. Böyle bir çağda, değişimleri yakalayabilmek, adapte olmak, bu doğrultuda birşeyler üretmek ve uygulayabilmek önem kazanmaktadır. 21. Yüzyıldaki hızlı değişimler ister istemez bireylerden beklenen yeterlilikleri de değiştirmektedir. Bu nedenle başta eğitim sistemi olmak üzere diğer birçok sistemlere önemli görevler düşmektedir. Çağdaş eğitim sisteminin en önemli amacı öğrendiğini uygulayabilen, düşünebilen bireyler yetiştirmektir. Yaşadığımız çağda bireylerin gerekli becerileri kazanmaları önemlidir. Eğitim sisteminin temel amaçlarından birisi de öğrencilerde yaratıcı, farklı bakış acılarına sahip, gözlem gücü yüksek, yeniliklere açık, duyarlı ve sorgulayıcı bir anlayış oluşturmak olmalıdır. Bu anlayışın oluşmasında eğitim-öğretim sürecinde öğretmenlere büyük sorumluluk düşmektedir. Öğretmenlerin çocukları yaratıcılığa teşvik edebilmeleri için ilk önce kendilerinin buna sahip olması gerekmektedir. Bu araştırmada okul öncesi öğretmenlerinin yaratıcı özgüvenleri kendi bildirimleri doğrultusunda niteliksel açıdan incelenmiştir. Bu araştırmada durum çalışması kullanılmıştır. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde yürütülmüş bu araştırmada araştırma grubunu, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Milli Eğitim bakanlığına bağlı Girne bölgesinde yer alan resmi ve özel anaokullarında görev yapmakta olan 30 okul öncesi öğretmeni oluşturmuştur. Çalışma grubu amaçlı örneklem yöntemine göre seçilmiştir. Görüşmeler çalışmanın yapılacağı anaokullarında ön ziyaretler yapılarak, öğretmenlerle tanışma, randevulaşma ve gerekli ön bilgilendirmeleri detaylı bir biçimde tanıtılması prosedurü ile başlamıştır. Kayıt altına alınmış görüşmeler daha sonra analiz edilmiştir. Öğretmenlerin araştırma sonucunda, yaratıcılık kavramına uzak olmadıkları, eğitimde yaratıcılığın önemli bir yere sahip olduğunun farkında oldukları görülmüştür. Öğretmenlerin tamamen geleneksel yöntemlerden uzaklaşıp çağdaş eğitim sistemi ile birlikte yaratıcılığın önemli bir noktaya ulaştığını, etkinliklerde ve sınıf düzeni gibi birçok konuda daha özgün ürünler ortaya çıkardıkları görülmüştür. Öğretmenlerin çocuklarla birlikte iç mekânlarda daha fazla zaman geçirdikleri, dış mekânlarda ise daha az zaman geçirdikleri görülmüştür. Öğretmenlerin iç mekânlarda daha yaratıcı özgün tasarımlarda bulundukları, dış mekânlara ise gereken özeni göstermedikleri saptanmıştır. Araştıma sonuçlarına göre, öğretmenlerin birçoğunun okul yönetimi tarafından engellendikleri, malzemelerin yetersizliği, zaman kısıtlaması gibi birçok nedenden dolayı yaratıcılıklarının engellendiği görülmüştür.