Omuzda ağrı ve hareket kısıtlılığı olan hastalarda ultrasonografi eşliğinde yapılan omuz enjeksiyonlarının etkinliğinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

Amaç: Ultrasonografi (USG) eşliğinde subakromiyal steroid enjeksiyonu (SSE) yapılan hastalarda, SSE'nin ağrı ve fonksiyonel durum üzerine etkisini ve tedaviye verilen yanıtı etkileyen faktörleri retrospektif olarak değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Araştırma tek merkezli, retrospektif zaman sınırlamalı bir klinik çalışma olarak planlandı. Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Farabi Hastanesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı kliniğinde 01.05.2020-01.05.2021 tarihleri arasında omuzda ağrı ve hareket kısıtlılığı şikayetiyle USG eşliğinde SSE yapılmış 55 hastanın, hastanenin elektronik veri sisteminden edinilen hasta takip dosyasından enjeksiyon öncesi, enjeksiyondan 30 dakika (dk) ve 3 hafta sonra Visual Analog Skala (VAS) skoru, Constant Murley omuz skoru, Omuz Ağrı ve Dizabilite İndeksi (SPADI) skoru ve omuz eklem hareket açıklığı (EHA) gonyometrik ölçümleri kaydedildi. Tedavi etkinliğinin değerlendirilmesinde enjeksiyon öncesine göre, enjeksiyondan 3 hafta sonra VAS skoru, Constant Murley omuz skoru, SPADI skoru ve EHA değişimleri kullanıldı. SSE'nin etkinliğin etkileyen olası faktörleri değerlendirmek için hastalar farklı alt gruplara ayrıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 55 hastanın yaş ortalaması 57,9±12,0 idi.Kadın oranı %70,9, ev hanımı oranı %54,5 olarak tespit edildi. Hastaların %63,6'sında ek hastalık saptandı, en sık görülen ek hastalıklar ise hipertansiyon ve diyabet oldu. Tedavi öncesi ve sonrası değerlendirmelerde, tüm gruplarda başlangıç seviyesinden 30 dakika sonra VAS skoru ve omuz EHA değerleri ile başlangıç seviyesinden 3 hafta sonra VAS, Constant Murley, SPADI skorları ve omuz EHA değerlerinde anlamlı düzeyde değişimler gözlemlendi (p<0,05). Benzer şekilde, tüm gruplarda başlangıç seviyesinden 3 hafta sonra gece ağrısı VAS skoru ve ağrı nedeniyle uykusu bölünen kişi sayısında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde değişim tespit edildi (p<0,05). SSE yapılan 60 yaş ve altındaki hastalarda, 60 yaş üstündekilere kıyasla, semptom süresi 12 hafta ve altında olan hastalarda, 12 hafta üstündekilere kıyasla, travma öyküsü olmayan hastalarda, olanlara kıyasla ve USG'de subakromiyal bursiti olan hastalarda, olmayanlara kıyasla başlangıç seviyesinden 3 hafta sonra VAS, Constant Murley, SPADI skorları ve omuz EHA değişimlerinde anlamlı düzeyde yükseklik saptandı (p<0,05). Ancak, cinsiyet, obezite, ek hastalık, etkilenen-baskın omuz, eğitim durumu, etiyoloji, rotator kaf dışı patoloji, aynı anda birden fazla enjeksiyon ve rotator kaf parsiyel rüptürü ile SSE'nin etkinliği arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamadı (p>0,05). Sonuç: Sonuç olarak, bu çalışma, omuz ağrısı olan hastalarda SSE'nin güvenli ve etkili bir tedavi seçeneği olduğunu desteklemekte ve semptom süresi, hastanın yaşı, travma öyküsü ve ultrasonografide subakromiyal bursit varlığı tedaviye verilen yanıtı etkilediğini göstermektedir.