Opiyat kullanım bozukluğu olan hastalarda remisyonun işlevsellik, yaşam kalitesi ve aşerme ile ilişkisi

Amaç: Opiyat kullanım bozukluğu hastalarında remisyon sürelerinin yaşam kalitesi ve yetiyitimi üzerine etkisinin ve bunların aşerme ile ilişkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırmaya DSM-5 tanı kriterlerine göre opiyat kullanım bozukluğu tanısı alan, 1 aydan daha kısa süredir remisyonda olan 50 hasta, 1-6 ay arasında remisyonda olan 50 hasta ve 6 aydan uzun süredir remisyonda olan 50 hasta olmak üzere toplam 150 hasta dahil edilmiştir. Tüm katılımcılara Sosyodemografik Veri Formu ile birlikte, Kısa Form-36 (SF-36), Dünya Sağlık Örgütü Yeti Yitimi Değerlendirme Ölçeği (WHODAS 2.0) ve Penn Madde Aşerme Ölçeği uygulanmıştır. Veriler SPSS 22 (SPSS/IBM, Chicago, IL, USA) kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Bu çalışmada yaşam kalitesinin ve yetiyitiminin tüm alanlarının remisyon süresi ile korele olarak anlamlı olarak düzelme gösterdiği saptanmıştır. Bunun yanında yetiyitimi azaldıkça yaşam kalitesi önemli ölçüde artmakta olup, aşermenin azalması ile birlikte yeti yitimi azalmakta ve yaşam kalitesi artmaktadır. Emosyonel rol güçlüğü, genel sağlık algısı, madde aşermesi, toplumsal yaşama katılım ve toplam yeti yitiminde üç grup arasında da önemli oranda farklılıklar saptanmıştır. Remisyon süresi arttıkça bu alanlardaki iyileşme belirgin hale gelmektedir. Fiziksel rol güçlüğü, enerji ve canlılık, ruhsal sağlık, sosyal işlevsellik, ağrı, anlama ve iletişim kurma, hareket etme, kendine bakım ve günlük yaşam aktivitelerinde ise 1 aydan uzun süreli remisyon olan gruplarda istatistiksel olarak anlamlı düzelme bulunmuştur. İnsanlarla geçinme alanında istatistiksel olarak anlamlı iyileşme ise 6 aydan uzun süreli remisyon gösteren hastalarda saptanmış olup, bu alandaki düzelme diğerlerine göre daha geç başlangıçlıdır. Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları OKB olan hastalarda remisyon süresi ile işlevsellik, yaşam kalitesi ve aşermenin yakından ilişkili olduğunu ortaya koymaktadır. Çalışmamız, tedavinin bu hasta grubunda yaşam kalitesi üzerindeki kısa vadeli olumlu etkisinde çok önemli bir role sahip olduğu sonucunu güçlendirmiştir. Remisyon süresinin opiyat bağımlılığında daha geniş kapsamda ve uzun süredeki rolünün belirlenebilmesi için prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır