Karotis endarterektomi sırasında serebral kan akımı ve metabolizmasının optik izlenmesi

Karotis endarterektomi (KEA), karotis bifurkasyondaki plak kaynaklı embolik inme riski altında olan hastalarda bu plağı ortadan kaldırmak için yapılan cerrahi bir operasyondur. Cerrahi alanda kan akımını durdurmak için KEA karotis arterlerin (ortak, iç ve dış) çapraz klemplenmesini gerektirir, bu da ipsilateral yarımkürede hemodinamik bir zorluğa ve emboli riskine neden olur. Bu nedenle, serebral hemodinami veya elektrofizyoloji farklı nörogörüntüleme teknikleri ile intraoperatif izlenir (örn., yakın kızılötesi spektroskopisi (NIRS), elektroensefalogram (EEG), somatosensoriyel uyarılmış potansiyeller, karotis güdük basıncı ve transkraniyal Doppler ultrason). KEA sırasında EEG yaygın olarak kullanılmakta ve güvenilir bir izleme tekniği olarak görülmesine rağmen, serebral kan akımının (SKA) vekil bir ölçümüdür. Ek olarak, farklı anestezi uygulamaları EEG dalgalarını baskılayabilir ve yeterli SKA tespitini zorlaştırabilir. Ayrıca, KEA sırasında SKA'nın izlenmesi için altın bir standart bulunmamaktadır. Bu nedenle, KEA hastalarında birleşik diffüz korelasyon spektroskopisi (DCS) ve NIRS sistemi ile SKA indeksi (SKAi) ve serebral metabolizmadaki değişiklikleri araştırmayı amaçladık. Güvenilir bir EEG spektral analiz yöntemi olan desenkronizasyon fonksiyonunu kullanarak yirmi üç KEA hastasında EEG güç spektrumlarındaki değişiklikleri serebral hemodinami ile karşılaştırdık. Ayrıca, klemp sonuncu oluşan elektrofizyolojik ve nörovasküler değişiklikleri göstermek için desenkronizasyon fonksiyonlarında farklı indüksiyon anestezilerini değerlendirdik. Son olarak, hemisferik farklılıkları yakalamak için varyasyon katsayısını ölçerek SKAi ve EEG güç spektrumları içindeki değişkenliği değerlendirdik. Birleşik bir DCS-NIRS sistemi, KEA sırasında elektrofizyolojiyi tamamlayıcı serebral hemodinami değerlendirmesi sunabilir. DCS-NIRS birleşik sistemi ile intraoperatif nörogörüntüleme klemple indüklenen serebral hipoperfüzyonun izlenmesine ve yatan hasta bakımında akut yönetim değişikliklerinin yapılmasına yardımcı olacaktır (örn., arteriyal şant). Beynin elektrofizyolojik ve nörovasküler durumunun değerlendirilmesi, hipoperfüzyon ve hipoksi gibi istenmeyen olayları ve serebral iskemiyi önleyebilir ve kişiselleştirilmiş perfüzyon stratejilerinin belirlenmesine izin verebilir.