Örgüt ikliminin örgütsel özdeşleşmeye etkisinde lider-üye etkileşiminin aracılık rolü üzerine bir araştırma

Bu çalışma, örgüt ikliminin örgütsel özdeşleşmeye etkisinde lider-üye etkileşiminin aracılık rolünü araştırmaktadır. Çalışanların örgütsel özdeşleşme seviyelerinin algıladıkları örgüt ikliminden ziyade birinci yöneticileri ile olan etkileşimlerinden hareketle yargılar oluşturdukları ve örgütle özdeşleşme derecelerini değerlendirdikleri önermesinden hareketle bu tez hazırlanmıştır. Araştırmada örgüt iklimi bağımsız; örgütsel özdeşleşme bağımlı ve lider-üye etkileşimi aracı değişken olarak ele alınmış ve aracılık etkisi oluşturan model çerçevesinde test edilmiştir. Katılımcıların araştırma değişkenlerine dair algılarını ölçmek için daha önce geliştirilmiş olan geçerlilik ve güvenilirlik seviyesi yüksek ölçekler kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini İstanbul ilinde faaliyet gösteren işletmelerde çalışan işgörenler oluşturmaktadır. Araştırmada çevrimiçi anket tekniği ile geçerli 406 adet veri elde edilmiştir. Elde edilen verilere aracılık analizi kapsamında hiyerarşik regresyon analizi uygulanmıştır. Araştırma bulguları sonucunda; örgüt iklimi ile örgütsel özdeşleşme arasında, örgüt iklimi ile lider-üye etkileşimi (LMX) arasında ve lider-üye etkileşimi (LMX) ile örgütsel özdeşleşme arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Örgüt ikliminin örgütsel özdeşleşmeyi etkilediği ve bu etkide lider-üye etkileşiminin (LMX) "aracı değişken" rolü olduğu doğrulanmıştır. Anahtar Kelimeler: Örgüt İklimi, Örgütsel Özdeşleşme, Lider-Üye Etkileşimi