Organizational identification
101 theses under this subject heading
Etik liderlik algısının psikolojik kontrat ihlali ve örgütsel özdeşleşme üzerine etkisi: Turizm sektöründe bir araştırma
Etik liderlik davranışları, psikolojik kontrat ihlali algısının azalması, örgütsel özdeşleşmenin artması ve örgütün amaçlarını gerçekleştirmesinde turizm işletmeleri için önem arz etmektedir. Liderin işgörenleri teşvik etmesi, işgörenlerin yaratıcılığının ortaya çıkması için uygun ortam hazırlaması, otelin kurallarını doğru bir şekilde oluşturarak otelde ortak alınan kararları, etkili biçimde uygulaması işgörenlerin algılamalarını etkileyebilecek etik liderlik davranışlarındandır. Söz konusu etik liderlik davranışlar; işgörenin örgütün psikolojik kontrat kapsamındaki yükümlülüklerini tam yerine getirmediğini algılaması sonucu oluşan psikolojik kontrat ihlali ve işgörenin kendini örgütle bir bütün olarak algılayarak, örgütün başarısını kendi başarısı veya örgütün başarısızlığını kendi başarısızlığı olarak görmesi kapsamında ifade edilen örgütsel özdeşleşme bakımından dengeleyici bir unsurdur. Bu araştırmada, turizm sektöründe etik liderlik algısının psikolojik kontrat ihlali ve örgütsel özdeşleşme üzerine etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu nedenle, Antalya ilinde faaliyet gösteren 5 yıldızlı konaklama işletmelerinde çalışan 390 işgörene anket aracılığıyla ulaşılmıştır. Anket aracılığıyla elde edilen verilerle işgörenlerin etik liderlik algılamalarının psikolojik kontrat ihlali ve örgütsel özdeşleşme üzerine etkisini belirlemek amacıyla regresyon analizi yapılmıştır. Bununla birlikte demografik değişkenlere göre etik liderlik, psikolojik kontrat ihlali ve örgütsel özdeşleşme algılamalarının farklılık gösterip göstermediğini belirlemek amacıyla t testi ve ANOVA analizi de yapılmıştır. Söz konusu analizler sonucunda psikolojik kontrat ihlali dört bağımsız değişken; iletişimsel etik, iklimsel etik, örgütsel karar vermede etik ve davranışsal etik tarafından açıklanabilmektedir. Ayrıca psikolojik kontrat ihlali istatistiksel olarak anlamlı düzeyde etik liderlik boyutlarından etkilenmektedir. Örneklemi oluşturan iş görenlerin iletişimsel, iklimsel, örgütsel karar vermede ve davranışsal etik algılarındaki bir birimlik artış, psikolojik kontrat ihlali üzerinde azalış sağlamaktadır. Örgütsel özdeşleşme dört bağımsız değişken; iletişimsel etik, iklimsel etik, örgütsel karar vermede etik ve davranışsal etik tarafından açıklanabilmektedir. Ayrıca örgütsel özdeşleşme istatistiksel olarak anlamlı düzeyde etik liderlik boyutlarından etkilenmektedir. Örneklemi oluşturan iş görenlerin iletişimsel, iklimsel, örgütsel karar vermede ve davranışsal etik algılarındaki bir birimlik artış, örgütsel özdeşleşme üzerinde artış sağladığı sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Etik liderlik, psikolojik kontrat ihlali, örgütsel özdeşleşme, konaklama işletmeleri.
Lider üye etkileşimi ve psikolojik güçlendirmenin örgütsel özdeşleşme üzerinde etkisi: Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi örneği
Değişimin hız kazandığı günümüzde, örgütler için insan unsuru büyük önem taşımaktadır. Bu nedenle örgütler verimliliği arttıran stratejiler üretmeye çalışmaktadır. Örgütsel özdeşleşmenin, verimliliğin arttırılmasında önemli bir rol oynadığı ifade edilebilmektedir. Örgüt ile çalışanlar arasındaki duygusal bağ olarak tanımlanan örgütsel özdeşleşme, örgüt içinde çalışanların memnuniyet ve performansını etkileyerek örgütsel başarıyı etkileyebilmektedir. Bu nedenle bu araştırmanın amacı, lider üye etkileşimi, psikolojik güçlendirme ve örgütsel özdeşleşme değişkenleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu amaç doğrultusunda araştırmada, lider üye etkileşimi, psikolojik güçlendirme ve örgütsel özdeşleşme arasındaki ilişkiler kavramsal olarak incelenmiş ve oluşturulan hipotezler test edilmiştir. Araştırmada veriler anket tekniği kullanılarak elde edilmiştir ve elde edilen tüm veriler SPSS Statistics Base 22.0 programı ile incelenmiştir. Anket çalışmasında lider-üye etkileşimi için Liden ve Maslyn (1998) tarafından geliştirilen ve Türkçe uyarlaması Baş, Keskin ve Mert (2010) tarafından yapılan "LMX" ölçeği, örgütsel özdeşleşme için Mael ve Ashforth (1992) tarafından geliştirilen ve Türkçe uyarlaması Tüzün (2006) tarafından yapılan "Örgütsel Özdeşleşme Ölçeği" ve Spreitzer'in (1995) geliştirdiği Sürgevil, Tolay ve Topoyan tarafından (2013) Türkçeye uyarlanan "Örgütsel Adalet" kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi'nde görev yapan 298 akademik ve idari personel oluşturmaktadır. Elde edilen verilere faktör, korelasyon ve regresyon analizi uygulanmıştır. Araştırma bulguları sonucunda; lider üye etkileşimi ve örgütsel özdeşleşme arasında, psikolojik güçlendirme ve örgütsel özdeşleşme arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: lider-üye etkileşimi, psikolojik güçlendirme, örgütsel özdeşleşme
Liselerde görev yapan öğretmenlerin görüşlerine göre örgütsel özdeşleşme ile örgütsel muhalefet arasındaki ilişki
Bu araştırmanın genel amacı; Isparta ilinde bulunan Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı devlet liselerinde 2017-2018 eğitim öğretim yılında görev yapan öğretmenlerin görüşlerine göre liselerde örgütsel özdeşleşme ile örgütsel muhalefet arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu genel amaç kapsamında, liselerde görev yapan öğretmenlerin örgütsel özdeşleşmeye ilişkin görüşlerinin "uyum" , "özdeşleşme" ve "içselleştirme" boyutlarında ve örgütsel muhalefet ilişkin görüşlerinin "dikey muhalefet" , "yatay muhalefet" ve "dışsal muhalefet" boyutlarında nasıl olduğunu, lise öğretmenlerinin örgütsel özdeşleşmeye ve örgütsel muhalefete ilişkin görüşlerinin; cinsiyet, yaş, kıdem, okulda çalışma süresi, okulda çalışma nedeni, eğitim durumu, okul türü, sendika üyesi olup olmama, sosyal medya kullanıp kullanmama değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını ve örgütsel özdeşleşmenin, örgütsel muhalefetin anlamlı bir yordayıcısı olup olmadığını incelemek amaçlanmıştır. "Örgütsel Özdeşleşme Ölçeği" ve "Örgütsel Muhalefet Ölçeği" kullanılmıştır. Genel tarama modellerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini 291 lise öğretmeni oluşturmaktadır. Elde edilen veriler SPSS 22.0 ile çözümlenmiştir. Verilerin analizinde betimsel istatistiklerden frekans, yüzde, aritmetik ortalama ve standart sapmadan yararlanılmıştır. Öğretmen görüşleri üzerinde karşılaştırma ve ilişki analizlerinde anlam çıkarıcı istatistiklerden bağımsız örneklemler T-testi, tek yönlü varyans analizi (One-way ANOVA), korelasyon analizi ve çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, lise öğretmenlerinin örgütsel özdeşleşme ve örgütsel muhalefete ilişkin görüşleri orta düzeydedir ve çeşitli demografik değişkenlere göre öğretmen görüşleri farklılaşabilmektedir. İki değişkenin boyutları arasında anlamlı ilişki saptanmış ve örgütsel özdeşleşmenin özdeşleşme boyutunun örgütsel muhalefetin dikey muhalefet boyutunu ve örgütsel özdeşleşmenin uyum boyutunun örgütsel muhalefetin yatay muhalefet boyutunu anlamlı bir şekilde yordadığı tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Öğretmen, Örgütsel Özdeşleşme, Örgütsel Muhalefet
Çalışanlarda farklılıkların yönetimi ve örgütsel özdeşleşme ilişkisi
Günümüzde uluslararası sınırların da ortadan kalkması ve özellikle bilgi iletişim teknolojilerindeki gelişmelerin de yaygınlaşmasıyla küresel pazarda örgütlerin işgücündeki çeşitliliği artmış, farklı özelliklere sahip bireylerin bir arada çalışması kaçınılmaz olmuştur. Özellikle her alanda yaşanan teknolojik atılımlar "insan" unsurunu daha da çekici ve değerli hale getirmiştir. Bireysel ve kültürel farklılıkların uluslararası platformda önemli bir unsur ve rekabet avantajı sağlamada bir değer olarak kabul edilmesi, aynı zamanda bu çeşitliliğin iyi bir şekilde yönetilmesini de gerektirmektedir. Nitekim bireysel farklılıkların iyi yönetilmesi pek çok faydayı beraberinde getirerek çalışanlarda olumlu davranışların oluşmasını sağlamaktadır. Çalışanlarda olumlu davranışların oluşması bireyin örgütü ile özdeşleşmesine ve örgütün değerleriyle, inançlarıyla ve beklentileriyle uyumu yakalayabilmesine bağlıdır. Bu uyumun oluşması örgütsel amaçların gerçekleştirilmesini mümkün hale getirmektedir. Bu görüşler çerçevesinde çevrimiçi anket yöntemi ile gerçekleştirilen bu çalışmada, çalışanların farklılıkların yönetimine ilişkin algılarının belirlenmesi ve bu algının çalışanların örgütsel özdeşleşme düzeyine etkisinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Elde edilen verilerin analiz edilmesiyle çalışanlarda farklılıkların yönetiminin örgütsel özdeşleşmelerini etkilediği görülmüştür. Ayrıca çalışanların sosyo-demografik özellikleri ile farklılıkların yönetimi algıları ve örgütsel özdeşleşme düzeyleri arasında anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir.
Örgütsel özdeşleşmenin örgütsel adalet ve örgütsel sessizlik üzerindeki etkisini belirlemeye yönelik bir araştırma
Günümüz işletmeleri için en önemli rekabet unsuru olan insan gücünden maksimumum düzeyde faydalanmak isteyen örgütlerin temel amacı örgütü için yararlı davranışlar sergileyecek çalışanlara sahip olmaktır. Bireylerin, örgütsel adalet algısı ve örgütsel özdeşleşme düzeylerinin yüksek, örgütsel sessizlik düzeylerinin ise düşük olması örgütün başarısını sağlayacak unsurlar arasında yer almaktadır. Bu araştırma da bireylerin örgütsel özdeşleme düzeylerinin örgütsel adalet algılarını ve örgütsel sessizlik davranışlarını ne düzeyde etkilediğini belirlemektedir. Araştırma Afyonkarahisar ilinde faaliyette bulunan beş yıldızlı iki otelde görev yapan 213 çalışanın katılımıyla gerçekleşmiştir. Çalışmada değişkenler arası ilişkiler ve etkileşim korelasyon analizi ve YEM'de kurulan yapısal regresyon modellerinin test edilmesi ile belirlenmiştir. Yapılan analizlerin sonucunla kurulan regresyon modelleri doğrulanmış ve değişkenler arasında anlamlı ilişkilerin olduğu görülmüştür. Kurulan birinci regresyon modeli ile örgütsel özdeşleşmenin örgütsel adalet boyutları olan dağıtım adaleti, işlemsel adalet ve etkileşim adaletini pozitif ve anlamlı olarak etkilediği tespit edilmiştir. Kurulan ikinci regresyon modeli ise örgütsel özdeşleşmenin örgütsel sessizlik boyutları olan kabullenici ve korunma amaçlı sessizliği pozitif ve anlamlı olarak, koruma amaçlı sessizliği ise negatif ve anlamlı olarak etkilediğini göstermiştir. Anahtar Kelimeler: Örgütsel Özdeşleşme, Örgütsel Adalet, Örgütsel Sessizlik.
Spor kulüplerinin marka kişiliğinin takımla özdeşleşme üzerindeki etkisini belirlemeye yönelik bir çalışma
Küreleşmeyle birlikte spor kulüplerinin uluslararası bazda tüketici gruplarını etkilemek ve rekabet ortamında başarı elde etmek için spor tüketicileri ile güçlü bir iletişim etkinliği gerçekleştirmeleri ve satın alma niyetine etki etmesi önemli bir amaçtır. Spor kulübü taraftarlarının kulüpleriyle özdeşleşmesi ve kulübün marka kişiliği algısının duygusal birliktelik oluşturması pazarlama iletişimi açısından son derece önemlidir. Bu çalışma ile de spor kulüplerinin marka kişiliği ve takımla özdeşleşme düzeylerini belirlenmesi, marka kişiliğinin takımla özdeşleşme üzerinde ne düzeyde etkili olduğu tespit edilmeye çalışılmıştır. Ayrıca taraftarların demografik özellikleri açısından takımlarına ilişkin marka kişiliği algılarının ve özdeşleşme düzeylerinin nasıl farklılaştığı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışma Kütahya ilinde bulunan Dumlupınar Üniversitesi, İktisadi İdari Bilimler Fakültesi'nde eğitim gören 900 öğrencinin katılımıyla gerçekleşmiştir. Çalışmada değişkenler arası ilişkiler korelasyon ve regresyon analizleri ile belirlenirken, demografik özellikler açısından değişkenlerin nasıl farklılaştığı ise t testi ve ANOVA testi ile belirlenmiştir. Yapılan regresyon analizi sonucunda marka kişiliğinin ve marka kişiliği boyutları olan dürüstlük, yetenek ve coşkunun takımla özdeşlemeyi pozitif ve anlamlı olarak etkilediği tespit edilmiştir. Fark testlerinin sonuçlarına bakıldığında ise cinsiyet, yaş, eğitim gördüğü bölüm ve sınıfa, takım seçiminde etkili olan faktörlere, kendini tanımlamasına ve lisanslı ürün satın alma sıklığına göre katılımcıların marka kişiliğinin ve takımla özdeşleşme düzeylerinin farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Marka Kişiliği, Özdeşleşme, Futbol, Taraftar.
Hemşirelerde psikolojik sermayenin örgütsel özdeşleşmeye etkisi
Psikolojik sermaye, bireyin "kim olduğu" ve "kim olabileceği" ile ilgilenen, günümüz örgüt ihtiyaçları doğrultusunda gelişmiş çalışanların yeteneklerinin, psikolojik kapasitelerinin, güçlü yönlerinin örgüt için değerli, üretken ve sürdürülebilir sonuçlar elde etmede önemli rol oynayan ve bu sayede sürdürülebilir örgütsel başarı ve rekabet üstünlüğü elde etmeyi amaçlayan eşsiz bir kaynak olarak ifade edilir. Örgütsel özdeşleşme, birlik veya topluluğa ait olmayı örgüt üyesi tarafından örgütün amaçları, inançları, değerleri, davranışları, bilgi ve becerilerinin kendi amaçları, inançları, değerleri, davranışları, bilgi ve becerileri olarak görülmesi, örgütsel kararlara katılmaya, örgütsel fonksiyonlara uygun davranmaya ve örgütsel davranış biçimlerini benimsemeye yönlendiren bir kavram olarak tarif edilmektedir. Sağlık hizmetlerinin önemli bir parçası olan hemşirelerde psikolojik sermaye ve örgütsel özdeşleşme düzeylerinin belirlenmesi ve hemşirelerde psikolojik sermayenin örgütsel özdeşleşmeye etkisini ortaya koymak amacıyla yapılan bu çalışma; Ankara'da bir özel üniversite hastanesinde çalışan 275 hemşireden elde edilen veri doğrultusunda gerçekleştirilmiştir. Çalışma verisi; "Psikolojik Sermaye Ölçeği" ve "Örgütsel Özdeşleşme Ölçeği" kullanılarak toplanmıştır. Psikolojik Sermaye ölçeğinin güvenirliği Cronbach's Alpha=0,925, Örgütsel Özdeşleşme ölçeğinin güvenirliği Cronbach's Alpha=0,910 olarak yüksek bulunmuştur. Psikolojik sermaye ile örgütsel özdeşleşme arasında r=0.521 pozitif orta (p=0,000<0.05) düzeyde korelasyon bulunmuştur. Örgütsel özdeşleşme düzeyindeki toplam değişim %28,5 oranında iyimserlik, psikolojik dayanıklılık, umut, öz yeterlilik tarafından açıklanmaktadır (R2=0,285). Psikolojik sermaye ile örgütsel özdeşleşme arasındaki neden sonuç ilişkisini anlamlı bulunmuştur (F=101,856; p=0,000<0.05). Örgütsel Özdeşleşme düzeyindeki toplam değişim %26,9 oranında psikolojik sermaye tarafından açıklanmaktadır (R2=0,269). Psikolojik Sermaye örgütsel özdeşleşme düzeyini arttırmaktadır (ß=0,521).
Kişi-örgüt uyumunun örgütsel özdeşleşme ve işten ayrılma niyetine etkisi: Örgütsel çekiciliğin rolü
Bu çalışmanın amacı, kişi-örgüt uyumunun örgütsel özdeşleşme ve işten ayrılma niyeti üzerinde etkili olup olmadığını belirlemektir. Bunun yanı sıra kişi-örgüt uyumu ve işten ayrılma niyeti ilişkisinde örgütsel çekiciliğin düzenleyici bir rolünün bulunup bulunmadığı da çalışma kapsamında incelenmiştir. Son olarak kişi-örgüt uyumunun örgütte çalışma süresine göre farklılık gösterip göstermediği de çalışma kapsamında ele alınmıştır. Çalışmanın hipotezleri Manisa ilinde soğutma sistemleri üzerine üretim yapmakta olan bir fabrikanın 300 çalışanından elde edilen verilerle test edilmiştir. Veriler anket yöntemiyle toplanmıştır. Çalışmada toplanan verilerin ve ölçeklerin uygunluğunu test etmek amacıyla öncelikle faktör analizi ve güvenilirlik analizi yapılmıştır. Modelde yer alan değişkenler arasındaki doğrudan etkileri test etmek için doğrusal regresyon analizinden yararlanılmıştır. Kişi-örgüt uyumu ve işten ayrılma niyeti ilişkisinde örgütsel çekiciliğin düzenleyici bir rol oynayıp oynamadığını belirlemek için SPSS Process Macro analizi kullanılmıştır. Kişi-örgüt uyumunun çalışma süresine göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini tespit etmek içinse ANOVA testi uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda kişi-örgüt uyumunun işten ayrılma niyetini negatif yönde, örgütsel özdeşleşme düzeyini pozitif yönde etkilediği belirlenmiştir. Ayrıca kişi-örgüt uyumunun işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisinde örgütsel çekiciliğin düzenleyici bir rol oynadığı sonucuna ulaşılmıştır. Mevcut çalışmada örgütte çalışma süresi arttıkça kişi-örgüt uyumu derecesinin arttığı gözlenmiştir.
Kurumsal karmaşıklık ve örgütsel kimlik: Türk bankacılık sektöründe bir araştırma
Bu çalışma, Türkiye'de 2001 sonrası kamu bankalarının yönetiminde yaşanan dönüşümü kurumsal mantık perspektifiyle inceleyerek kurumsal karmaşıklık ve örgütsel kimlikler arasındaki ilişkiye açıklık getirmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, bu ilişki, çoklu kurumsal mantıkların örgütsel kimliklere, örgütsel kimlik türünün de stratejik yanıtlara etkisini dikkate alarak iki yönlü araştırılmıştır. Bu çerçevede öncelikle kamu bankalarının çoklu kurumsal mantıkların etkisiyle hibrid mi yoksa çoklu mu örgütsel kimliklere sahip oldukları incelenmiştir. Sonrasında, gözden geçirilen örgütsel kimliklerin, kurumsal karmaşıklığa yönelik geliştirilen stratejik yanıtlara nasıl tesir ettiği araştırılmıştır. Yapılan doküman incelemeleri ve görüşmeler ile gerçekleştirilen kodlamalar, kamu bankalarının hem kalkınma hem de ticari bankacılık kurumsal mantıklarının etkisiyle hibrid bir örgütsel kimliğe sahip olduklarını ortaya koymaktadır. Hibrid örgütsel kimliği uyarlayan kamu bankalarının niteliklerinde her iki kurumsal mantığa ait unsurların paradoksal şekilde birlikte bulunması, kurumsal karmaşıklığa, Oliver'ın (1991) tanımladığı şekliyle, kabullenme ve uzlaşı stratejileriyle yanıt verildiğini göstermektedir. Anahtar kelimeler: Örgütsel kimlik, kurumsal karmaşıklık, stratejik yanıtlar,kurumsal değişim, Türk bankacılık sektörü
Yerel yönetimlerde psikolojik güçlendirme-örgütsel özdeşleşme ilişkisi: Gaziantep'te bir araştırma
Güçlendirme-özdeşleşme arasındaki ilişki çoğunlukla özel sektör işletmeleri üzerinde incelenmektedir. Kamu kurumlarında sınırlı bazı saha araştırmaları olmakla birlikte yerel yönetimlerde ampirik bir araştırmanın yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu çalışma ile de amaçlanan bu literatürü yani psikolojik güçlendirme-örgütsel özdeşleşme ilişkisini bir yerel yönetim birimi olan belediye personeli üzerine uygulayarak daha da genişletmek ve geliştirmektir. Toplum için belediyelerin önemi göz önüne alındığında, işleyişini ve hizmetlerini iyileştirme olanakları konusundaki fikirler önemlidir. Ekonomik, sosyal ve siyasal yaşamda önemli rolü olan belediyeler üzerinde yapılan bu araştırma muhtemelen ilk olması açısından da önemlidir. Bu çerçevede psikolojik güçlendirme ve örgütsel özdeşleşme ilişkisi Gaziantep Büyükşehir Belediyesi, Şahinbey Belediyesi ve Şehitkamil Belediyesi çalışanlarından oluşan 10.018 kişilik evren içerisinden 1.525 kişilik bir örneklemle anket yapılarak incelenmiştir. Araştırmada tabakalı örnekleme metodu kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda farklı derecelerde olmakla birlikte üç belediyede de psikolojik güçlendirmenin örgütsel özdeşleşme üzerinde olumlu etkisi olduğu belirlenmiştir. Ayrıca demografik ve bireysel özellikleri de içeren alt hipotezler ile bağımlı ve bağımsız değişkenler arasındaki ilişki hakkında daha fazla bulgulara ulaşılmıştır. Katılımcıların psikolojik güçlendirme algıları ile eğitim düzeyi, statüleri, kadroları ve daha önce başka bir yerde çalışmış olma durumları arasında anlamlı ilişkiler belirlenmiştir. Yine özdeşleşme algıları ile yukarıda sıralanan değişkenler arasında ve ayrıca çalışma süreleri (kıdem), medeni durum ve birim değiştirme sıklığı arasında da anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Bu çerçevede benzer çalışmaların diğer belediyelerde de yapılmasının faydalı olacağı değerlendirilmektedir. Anahtar Kelimeler: Yönetim, Güç, Güçlendirme, Psikolojik Güçlendirme, Örgütsel Özdeşleşme, Yerel Yönetimler, Belediyeler.
Stratejik liderliğin örgütsel özdeşleşme üzerine etkisi: El-Mustansiriya Üniversitesi çalışanları üzerine bir araştırma
Bu araştırmanın amacı, stratejik liderliğin örgütsel özdeşleşmeye ve özdeşleşmenin alt boyutlarına etkisinin olup olmadığını ortaya koymaktır. Liderlik ve liderlik tarzlarının çalışanların performansını etkilediği birçok araştırmada ortaya konulmuş olup, bu araştırmada üniversite çalışanlarının stratejik liderlik algılarının belirlenmesi ve bu algının örgütsel özdeşleşmelerini ne kadar etkilediğinin ortaya konulması önemli görülmüştür. Araştırmanın evrenini Irak'da bulunan El-Mustansiriyya üniversitesinde çalışan akademik ve idari personel oluşturmaktadır. Evreni oluşturan toplam 6486 çalışandan 532 örnekleme ulaşılmıştır. Araştırmada veri toplama yöntemi olarak nicel araştırma yöntemlerinden anket tekniği kullanılmıştır. Anket formu demografik bilgiler, stratejik liderlik ve örgütsel özdeşleşme ölçeğinden oluşturulmuştur. Veriler toplandıktan sonra ilgili istatistiksel analizler olan açımlayıcı faktör analizi, t testi, Anova, korelasyon ve regresyon analizleri yapılmıştır. Araştırma neticesinde, demografik değişkenlerden yaş ile çalışanların stratejik liderlik algıları arasında farklılık olduğu, çalışanların kurumda çalışma süreleri ile stratejik liderlik ve örgütsel özdeşleşme düzeyleri arasında anlamlı farklılıkların olduğu görülmüştür. Korelasyon analizi neticesinde değişkenler arasında anlamlı ve pozitif yönlü ilişkilerin olduğu belirlenmiştir. Yapılan basit regresyon analizi sonucunda, stratejik liderliğin örgütsel özdeşleşmeyi, örgütsel özdeşleşmenin alt boyutlarından örgütün algılanan dış prestiji ve bilişsel, davranışsal, duygusal özdeşleşme boyutlarını istatistiksel açıdan anlamlı ve pozitif yönde etkilediği tespit edilmiştir. Son olarak yapılan çoklu regresyon analizi sonucunda, stratejik liderliğin alt boyutlarından politik uygulamalar ve iletişim becerileri boyutlarının örgütsel özdeşleşme üzerinde istatistiksel açıdan anlamlı ve pozitif yönlü etkilerinin olduğu tespit edilmiştir.
Türkçe öğretmenlerı̇nı̇n örgütsel kı̇mlı̇k ve okul ı̇klı̇mı̇ algıları ı̇le takım çalışması tutumları arasındakı̇ ı̇lı̇şkı̇nı̇n ı̇ncelenmesı̇
Türkçe öğretmenlerinin örgütsel kimlik ve okul iklimi algıları ile takım çalışmasına ilişkin tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesini amaçlayan bu araştırma nicel tarama ve ilişkisel tarama modelinde bir araştırmadır. Araştırmanın çalışma evrenini 2021-2022 eğitim-öğretim yılında Kırşehir ili Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı devlet okullarında görev yapan 227 Türkçe öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada örneklem alma yoluna gidilmemiş olup evren tam sayımı yapılarak Türkçe öğretmenlerinin tamamına ulaşılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak gerekli izinler alınarak örgütsel kimlik algısı, revize edilmiş okul iklimi ve takım çalışmaları ölçekleri ölçme araçları olarak kullanılmıştır. Araştırma genelinde Türkçe öğretmenlerinin örgütsel kimlik algısı, okul iklimi ve takım çalışması algı düzeyleri arasında pozitif, yüksek düzeyde ve istatistiki bir ilişkinin olduğu, örgütsel kimliğin, okul iklimi üzerindeki etkisinde takım çalışmasının aracılık ve düzenleyicilik etkisine sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Türkçe öğretmenlerinin örgütsel kimlik algı düzeylerinin yüksek düzeyde olduğu, erkek, lisans üstü mezunu, 46 yaş ve üzeri, 21 yıl ve üzeri kıdeme sahip Türkçe öğretmenlerinin örgütsel kimlik algılarının nispeten daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Türkçe öğretmenlerinin okul iklimi algı düzeylerinin yüksek düzeyde olduğu, erkek, lisans üstü mezunu, 46 yaş ve üzeri, 21 yıl ve üzeri kıdeme sahip Türkçe öğretmenlerinin örgütsel kimlik algılarının nispeten daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Türkçe öğretmenlerinin takım çalışması algı düzeylerinin yüksek düzeyde olduğu, erkek, lisans üstü mezunu, 46 yaş ve üzeri, 21 yıl ve üzeri kıdeme sahip Türkçe öğretmenlerinin örgütsel kimlik algılarının nispeten daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Türkçe öğretmenlerinin örgütsel kimlik, okul iklimi, takım çalışması algı düzeyleri arısında pozitif, yüksek düzeyde ve istatistiki olarak anlamlı bir ilişkinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Futbol takımlarındaki örgütsel özdeşleşme ve örgüt kültürünün takım başarısı üzerindeki etkisinin incelenmesi (TFF 1. lig örneği)
Bu araştırmanın temel amacı, örgütsel özdeşleşme ve örgüt kültürünün takım başarısı üzerindeki etkisinin incelenmesidir. Araştırmada nicel ve nitel veri elde etme yöntemleri kullanılmıştır. Katılımcıla-rın örgütsel özdeşleşme düzeylerini ölçebilmek amacı ile Mael ve Ashforth'un (1989, 1992) hazırlamış oldukları ve Polat (2009) tarafından Türkçeye çevirilen 6 soruluk "örgütsel özdeşleşme ölçeği'' kullanılmıştır. Katılımcıların örgüt kültürü düzeylerini değerlendirebilmek için ise, Cameron ve Quinn'in (1999-2006) "Diagnosing and Changing Organizational Culture, Based on The Competing Values Framework" adlı çalışmalarında kullandıkları 24 soruluk ''Organization Culture Assesment Instru-ment'' ölçeğinin Choi vd., (2010) tarafından spor kulüpleri ortamına uyarlanmış hali Türkçe'ye çevirilerek kullanılmıştır. Ayrıca katılımcıların kişisel bilgilerini elde ede-bilmek amacı ile kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Araştırmadaki örgütsel özdeşleşme ve örgüt kültürü ile ilgili görüşleri belirleyebilmek amacı ile iki tane açık uçlu soru yöneltilmiş ve örgütsel özdeşleşme ile örgüt kültürü görüşleri tespit edilmeye çalışıl-mıştır. Araştırmanın evrenini 2016 – 2017 Futbol Sezonunda TFF 1. Ligde yer alan 18 takım oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini 14 takımdan araştırmaya gönüllü olarak katılmayı kabul eden 324 kişi oluşturmaktadır. Nicel verilerin analizinde, SPSS 22 paket programında yer alan faktör analizi, tanımlayıcı istatistikler, farklılık, ilişki ve etki analizleri kullanılmıştır. Nitel veri anali-zinde ise NVIVO 11 paket programı kullanılarak katılımcı görüşleri kodlanmış olup ana ve alt temalar çıkartılmıştır. Araştırma sonucunda, Örgütsel özdeşleşmenin takımların başarısı üzerinde is-tatistiksel olarak anlamlı bir etkisinin olmadığı sonucuna varılmıştır. Takım başarısı üzerinde kültürün etkisi incelendiğinde ise; klan kültürü tipolojisinin takımlar üzerin-de; bir etkisinin olmadığı görülürken, adokrasi ve pazar kültürünün başarılı takımlar üzerinde, hiyerarşi kültürünün ise orta düzeyde başarılı takımlar üzerinde etkisi oldu-ğu sonucuna ulaşılmıştır. Nitel bulgulara bakıldığında; kulübü ile özdeşleştiğini belir-ten katılımcıların görüşleri sonucunda ''Kulüp Ortamı'', ''Zaman ve Süreç'' ''Ortak hedefler ve Başarı'', ''Bağlılık ve Ait olma'' gibi pozitif temalar ortaya çıkmıştır. Öz-deşleşme ile ilgili olumsuz görüşlerin sonucunda ise; ''Rekabet ortamı'' ''Zaman ve Süreç'' ''Güven Problemi'' temalarına ulaşılmıştır. Kulübünün kültüre sahip olduğunu belirten katılımcıların görüşleri sonrasında ortaya ''Semboller ve Simgeler'', ''Norm-lar'' , ''Liderler ve Kahramanlar'' pozitif temaları çıkmıştır. Kültür açısından olumsuz görüşler ise; ''Zaman Yetersizliği'' ''Değer Eksikliği'' negatif temalara ulaşılmıştır.
Yeni kamu yönetimi çerçevesinde algılanan örgütsel desteğin örgütsel özdeşleşme ile ilişkisi: Manisa İl Tarım ve Orman Müdürlüğü örneği
Geleneksel kamu yönetiminden, yeni kamu işletmeciliğine geçişle birlikte kamu sektöründe yapısal, örgütsel ve personel sistemi açısından değişimler yaşanmıştır. Bu süreçte odak nokta politikadan yönetime doğru kayarken, hiyerarşi yerini yatay kurum yapısına bırakmış; sonuç odaklılık, hizmette esneklik ve kaynak kullanımında tasarrufun önemi artmıştır. Bu yapı ile birlikte kamu personel rejimi yerini insan kaynakları yönetimine bırakmıştır. İnsan kaynağının kullanımı alanında yaşanan bu değişim çerçevesinde kamu personelinin örgütsel özdeşleşmesinin artırılmasına yönelik önlemler alınmaya başlanmış ve personelin örgütsel destek algısını artırıcı politikalar üretilmeye başlanmıştır. Bu noktadan hareketle hazırlanan araştırmada yeni kamu işletmeciliği etkisiyle oluşan insan kaynakları yönetimi anlayışı çerçevesinde kamu personelinde örgütsel destek algısının örgütsel özdeşleşme üzerindeki etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı Manisa İl Tarım ve Orman Müdürlüğü'nde çalışan 423 kişiye Sosyodemografik Bilgi Formu, Algılanan Örgütsel Destek Ölçeği ve Örgütsel Özdeşleşme Ölçeği'nden oluşan veri toplama aracı uygulanmıştır. Araştırma verilerinin analizinde SPSS 23.00 kullanılmış olup, veri analizinde betimleyici istatistikler ile birlikte Pearson korelasyon, regresyon, t-test ve ANOVA tekniklerinden yararlanılmıştır. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında, %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre kamu personelinde örgütsel destek algısı örgütsel özdeşleşmeyi artırmaktadır. Bununla birlikte küçük yaş gruplarında ve genel olarak kamu ve işletme tecrübesi düşük olan bireylerde örgütsel destek algısının yüksek, örgütsel özdeşleşmeninse düşük olduğu belirlenmiştir. Evli ve çocuk sayısı fazla olan çalışanlarda örgütsel özdeşleşme düzeyi yüksektir. Öğrenim durumu açısından yapılan değerlendirmedeyse lisans mezunlarının örgütsel özdeşleşme düzeylerinin ilköğretim ve lise mezunları ile birlikte lisansüstü mezunlarından daha yüksek olduğu belirlenmiştir.
Hemşirelerde örgütsel özdeşleşme ile işten ayrılma niyetleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi
Amaç: Bu çalışma, hemşirelerin örgütsel özdeşleşme düzeyleri ile işten ayrılma niyetleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntem: Araştırma tanımlayıcı ve kesitsel tiptedir. Araştırmanın örneklemini Aralık 2018- Ocak 2019 tarihleri arasında Turgutlu Devlet Hastanesi' ndeki çalışmaya katılmaya gönüllü olan hemşireler oluşturdu (n=192). Veriler bilgi formu, örgütsel özdeşleşme ölçeği ve işten ayrılma niyeti ölçeğinden oluşan anket ile toplandı. Verilerin analizi SPSS 22.0 programında yapıldı. Bulgular: Katılımcıların %52,6' sı 33 yaş ve üstünde, %85,9' u kadın, %67,7' si evli ve %57,3' ü lisans mezunudur. Spearman korelasyon analizi sonucunda hemşirelerde örgütsel özdeşleşme ile işten ayrılma niyeti arasında negatif, çok zayıf ve anlamlı ilişki bulundu. Hemşirelerin yaşı, kurumdaki pozisyonu, meslekte çalışma yılı ve mesleği sevme düzeyi ile örgütsel özdeşleşme arasında anlamlı fark bulundu. İşten ayrılma niyeti ile medeni durum ve mesleği sevme düzeyi arasında anlamlı fark bulundu. Sonuçlar: Hemşirelerin özdeşleşme düzeyi yüksek, işten ayrılma ise niyeti düşük bulundu. Yöneticilere hemşirelerin kurumla özdeşleşmelerini sağlamak için düzenlemeler yapmaları önerilir. Anahtar Kelimeler: Örgütsel özdeşleşme, işten ayrılma niyeti, hemşire.
Örgüt iklimi ile örgütsel özdeşleşme arasındaki ilişki: Sivas örneği
Bu araştırmada, örgüt iklimi ile örgütsel özdeşleşme arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır. Örneklem grubunu, Sivas ilinde Demiryolu Makinaları İmalatı yapan bir işletmede çalışan 371 kişi oluşturmaktadır. Nicel yöntem kullanılan araştırmada, yüzyüze anket tekniği uygulanmıştır. Araştırmada kullanılan anket formunda; demografik özellikler ile ilgili 6 soru, örgüt iklimi ile ilgili 22 soru ve örgütsel özdeşleşmeyle ilgili 6 soru olmak üzere toplam 34 soru bulunmaktadır. 12 Ağustos 2020 - 04 Eylül 2020 tarihleri arasında işletmede ulaşılabilen her çalışana anket formu dağıtımı yapılarak gerçekleştirilmiştir. Söz konusu zaman diliminin sonunda 371 geçerli anketten veriler elde edilmiştir. Analizlerin yapılmasında SPSS 23.0 ve AMOS programı kullanılmıştır. Araştırmada kullanılan ölçeklere ilişkin geçerlilik ve güvenilirlik analizleri ile birlikte Doğrulayıcı(DFA) ve Açıklayıcı(AFA) faktör analizleri yapılmıştır. Dağılım normalliğini belirlemek amacıyla, basıklık ve çarpıklık değerleri incelenmiştir. Regrasyon ve korelasyon analizileri yapılarak değişkenlere ilişkin istatistiksel veriler yorumlanmıştır. Demografik özelliklerin, örgüt iklimi ve örgütsel özdeşleşme ile pozitif ve anlamlı ilişkilerinin olduğu tespit edilmiştir. Araştırma neticesinde Örgüt iklimi ile Örgütsel özdeşleşme arasında pozitif yönlü bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Örgüt İklimi, Örgütsel Özdeşleşme, Demiryolu Çalışanları, Demiryolu Makinaları İmalat Sanayii
Örgütsel etik iklimin ögütsel özdeşleşme ve işe yabancılaşma üzerindeki etkisi: Akademisyenler üzerine bir araştırma
İnsanlar günlük yaşamlarında davranışlarına rehberlik edecek olan birçok değere sahiptir. Çalışanlar günlük yaşamlarındaki gibi çalışma yaşamlarında da yaptıkları iş ile ilgili davranışlarına rehberlik eden değerleri takip etmektedir. Çalışanların örgütteki davranışlarına yol gösteren bu değerlerden bir tanesi de etik iklimdir. Etik iklim iş hayatında çalışanların örgütlerine karşı tutum ve davranışlarını etkilemektedir. Özellikle bazı sektörlerde ve meslek dallarında etik duyarlılıktan uzak faaliyet gerçekleştirmek çok mümkün değildir. Bu noktada etik iklim eğitim sektörü içerisinde yer alan etik duyarlılığa sahip akademisyenler için daha büyük bir öneme sahiptir. Etik iklimin olumlu olduğu örgütlerde örgütsel özdeşleşmenin de olumlu olması beklenmektedir. Olumlu olan etik iklimin işe yabancılaşma üzerinde ise olumsuz olarak rol oynaması beklenmektedir. Bu kapsamda çalışmanın temel amacı: örgütsel etik iklimin örgütsel özdeşleşme ve işe yabancılaşma üzerindeki etkisinin ortaya konulmasıdır. Araştırmanın amacı çerçevesinde çalışmanın evrenini Türkiye'deki üniversitelerde çalışan akademisyenler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise bu evren içerisinde eksiksiz veri elde edilebilen 411 akademisyen oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri anket yöntemi ile elde edilmiştir. Elde edilen veriler regresyon analizi ile test edilmiştir. Analizler sonucunda etik iklimin özdeşleşme üzerinde pozitif ve anlamlı etkisinin olduğu tespit edilmiştir. Özdeşleşmeyi pozitif yönlü etkileyen etik iklimin yabancılaşma üzerindeki etkisinin ise negatif yönlü ve anlamlı olduğu bulgusuna ulaşılmıştır.
Örgütsel özdeşleşmenin oluşmasında belirleyiciler olarak etik liderlik ve etik iklim: Otel işletmelerine yönelik bir uygulama
Bu araştırmanın amacı, bireylerin örgütleriyle özdeşleşmelerinde etik liderliğin ve örgütün genel etik ikliminin etkili olup olmadığını araştırmaktır. Araştırma değişkenler arasındaki ilişkileri açıklayan ve araştırma alanının durumunu ortaya koyan ilişkisel bir araştırma niteliğindedir. Çalışma Türkiye'de faaliyet gösteren beş yıldızlı otel işletmelerini kapsamaktadır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde öncelikle tanımlayıcı istatistikler yapılmış hipotezlerin testi için çok değişkenli istatistikî yöntemlerden Yapısal Eşitlik Modeli tercih edilmiştir.Çalışmanın anket kısmı üç bölümden ve demografik değişkenlerden oluşmaktadır. İlk kısımda demografik değişkenleri içeren sorular yer almaktadır. İkinci kısımda 36 sorudan oluşan etik iklim ölçeği bulunmaktadır. Üçüncü kısımda etik liderlik ölçeğine yönelik on soru yer almaktadır Dördüncü bölümde ise örgütsel özdeşleşmeyi ölçmek amacıyla altı maddelik özdeşleşme ölçeği bulunmaktadır.Araştırmadan elde edilen bulgular doğrultusunda, etik liderliğin etik iklim ve örgütsel özdeşleşme üzerinde ayrıca etik iklimin de örgütsel özdeşleşme üzerinde etkili olduğu görülmektedir. Etik liderlikle örgütsel özdeşleşme düzeyi arasında pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki olduğu araştırmada elde edilen bulgular arasında yer almaktadır (r=0,537; p<0,001). Buna ilaveten etik iklim boyutları ile etik liderlik arasında da pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki vardır. Araştırmada etik iklim boyutlarıyla örgütsel özdeşleşme arasında da pozitif yönlü ve anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Çalışmada literatürde yer alan sınırlı sayıda çalışmadan farklı olarak etik liderlik ve örgütsel özdeşleşme ile araçsallık etik iklimi arasında pozitif yönlü ve olumlu bir sonuç olduğu görülmektedir.Araştırma sonuçlarında; etik liderlikle örgütsel özdeşleşme arasında etik iklimin aracılık etkisinin olduğu görülmektedir. Çalışmada ilk olarak etik liderliğin örgütsel özdeşleşme üzerindeki etkisinin g= 0.60 olduğu aracı değişkenin modele dahil edilmesiyle bu etkinin g= 0.26'ya düştüğü belirlenmiştir. Buna ilaveten etik liderlik ve örgütsel özdeşleşme arasındaki ilişkide etik iklimin alt boyutlarının da bir aracılık etkisi olduğu tespit edilmiştir.
Participative leadership and employee creativity: The mediating role of organizational identification
This study aimed to evaluate the relationship between participative leadership and employee creativity, focusing on the mediating role of organizational identity. The research was conducted at the Social Security Fund in Tripoli, Libya, from October to November 2024. Data were collected from 200 employees using electronic questionnaires, with demographic information and validated questionnaires assessing participative leadership, employee creativity, and organizational identity. The results showed a statistically significant positive relationship between participative leadership and both organizational identity and employee creativity. Organizational identity was found to play a crucial mediating role in the relationship between participative leadership and creativity. Regression analysis demonstrated that participative leadership significantly influenced employee creativity, both directly and indirectly, through its impact on organizational identity. The results indicate that fostering a participative leadership style enhances employee creativity by strengthening their attachment to the organization. These findings provide valuable insights for improving leadership practices to foster innovation in the workplace.
Ortaöğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin örgütsel kimlik, örgütsel imaj algılarının örgütsel bağlılıklarına etkisi (Malatya ili örneği)
Bu araştırmanın genel amacı lise öğretmenlerinin örgütsel imaj ve örgütsel kimlik algılarının örgütsel bağlılıklarına etkisini belirlemektir. İlişkisel tarama modelinde olan bu araştırmanın evrenini 2012-2013 eğitim – öğretim yılında Malatya il merkezinde ve ilçelerinde görev yapan 2321 lise öğretmeni oluşturmaktadır. 6 İlçe ve İl merkezine uygulanan anketlerden 521 öğretmen tarafından doldurulan anketler geri dönmüş ve analize dahil edilmiştir. Veriler SPSS 20.0 programı ve yapısal eşitlik modeli kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmanın sonucunda, örgütsel kimliğin örgütsel bağlılığı olumlu yönde anlamlı şekilde etkilediği, örgütsel kimliğin örgütsel bağlılığın %12' sini açıkladığı belirlenmiştir. Örgütsel imajın örgütsel bağlılığı olumlu yönde anlamlı şekilde etkilediği, örgütsel imajın örgütsel bağlılığın %37' sini açıkladığı belirlenmiştir. Örgütsel kimlik ve örgütsel imajın örgütsel bağlılık üzerindeki etkisini belirlemeye yönelik kurulan yapısal eşitlik modelinin yeterli uyuma sahip olduğu, örgütsel kimlik ve örgütsel imaj örgütsel bağlılığı olumlu yönde anlamlı şekilde etkilediği, yapısal eşitlik modellemesine göre örgütsel imajın örgütsel bağlılık üzerinde daha fazla etkisinin olduğu, örgütsel kimlik ve örgütsel imajın birlikte örgütsel bağlılığın % 40' nı açıkladığı belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Örgütsel imaj, Örgütsel kimlik, Örgütsel bağlılık
Genel liselerde örgütsel iletişim ile öğretmenlerin örgütsel özdeşleşmeleri arasındaki ilişki(Ankara ili örneği)
Toplumun önemli örgütlerinin başında gelen eğitim örgütlerinin hizmet kalitesini arttırmak için yapılan çalışmalara da eğitim kurumlarında çalışan yönetici ve öğretmenler konu olmuştur. Eğitim kurumlarında çalışan yönetici ve öğretmenlerin bulundukları kurumdan memnuniyetlerinin arttırılması, kurumlarına ve mesleklerine aidiyet hislerinin güçlenmesi ve kurumlarıyla özdeşleşmeleri büyük önem kazanmıştır. Kendilerini kurumlarıyla özdeşleştiren çalışanlar, kurumlarının ilerlemesi için daha fazla emek harcayacak, kurumlarının karşılaştıkları sorunları kendi sorunları gibi benimseyecek ve çözüm için çaba sarf edeceklerdir.Bu çalışmanın amacı; eğitim kurumlarında çalışan öğretmen ve yöneticilerimizin örgütsel iletişimleri ile örgütsel özdeşleşmeleri arasındaki ilişkileri tespit etmek, bu ilişkinin cinsiyet, hizmet süresi ve branş bağımsız değişkenleriyle ilişkisini belirlemektir.Araştırma tarama modelinin kullanıldığı betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini Ankara'nın merkez ilçelerindeki genel resmi liseler oluşturmaktadır. Araştırma örneklemini tesadüfî küme örneklemesi kullanılarak her bir ilçeden seçilen genel liselerdeki öğretmenlerin tamamı oluşturmuştur.Araştırmada kullanılan veri toplama aracı iki bölümden oluşmuştur. Birinci, bölüm kişisel bilgilerden, ikinci bölüm ise, 5'li likert ölçeği olarak tasarlanan iki anketten oluşmuştur. Birinci anket, örgütsel iletişim düzeyini belirlemek amacıyla oluşturulan 34 maddeden, ikinci ölçek ise örgütsel özdeşleşme düzeyini belirlemeye yönelik 25 maddeden oluşmuştur. Veri toplama aracı, Ankara merkez ilçelerinde 2009-2010 eğitim-öğretim yılında görev yapan 520 öğretmen üzerinde uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlar SPSS 18.0 (PASW 18.0) programı kullanılarak değerlendirilmiştir.Araştırma bulgularına göre; genel lise öğretmenlerinin algılarına göre, örgütsel özdeşleşme örgütsel iletişim ile pozitif ilişki içerisindedir. Örgütsel özdeşleşme düzeyini, örgütsel iletişimin ?yönetici ve öğretmenlerin tutum ve davranışları ?alt boyutu ile ?genel lise yöneticilerinin öğretmenlere görev tanımları hakkında verdikleri bilgiler? alt boyutunun en fazla etkilediği söylenebilir.Eğitim kurumlarımızda eğitimin kalitesini arttırmak, topluma faydalı bireyler yetiştirmek için okullarımızda çalışan öğretmenlerimizin kurum içi iletişimlerini arttırmalı, eğitim-öğretim hizmetlerine daha fazla katılımlarını sağlamalı, hizmet yılı az ve hizmet yılı fazla olan öğretmenlerimizin birlikte projeler oluşturarak tecrübelerini paylaşmalarına imkân tanımalıyız. Böylece, öğretmenlerimizin okullarına ait memnuniyet duygularını arttırarak kurumlarıyla özdeşleşmelerini sağlamalıyız.Anahtar Kelimeler: Örgütsel iletişim, örgütsel özdeşleşme.
İşletmelerde örgütsel adalet ve örgütsel özdeşleşme: Esenboğa Havalimanı'nda bir uygulama
Örgüt- çalışan ilişkisi üzerine giderek daha da yoğunlaşan ve son yıllarda algılanan örgütsel kimlik ve örgütsel özdeşleşme kavramlarına odaklanan çalışmalar, günümüzün dinamik çevre anlayışı içerisinde örgütlerin gerek biçimsel yapılarında gerekse insan unsurundaki esnekliği sağlamanın önemli araçlarından birinin örgütsel özdeşleşme olduğunu ileri sürmektedirler.Örgütsel özdeşleşme aracılığıyla, örgütsel süreçlerin temel unsuru olan insanın örgütsel kimlikle bilişsel bütünlüğü ve bunun sonucunda örgütsel sistemlerle ve hedeflerle bütünleşmesi sağlanacaktır. Örgütsel özdeşleşmeyi gerçekleştirecek önemli örgütsel olgulardan birinin ise, örgütsel adalet olduğu düşünülebilir.Bu çalışmanın amacı, işletmelerde örgütsel adalet algılarını ve örgütsel özdeşleşme düzeyini belirleyerek, örgütsel adalet ile örgütsel özdeşleşme arasındaki ilişkiyi analiz etmektir. Bu amaçla oluşturulan hipotezleri test edebilmek amacıyla çeşitli istatistiksel yöntemler kullanılmıştır. İşletmelerde örgütsel adalet algısı ve özdeşleşme düzeyinin yüksek olduğu; buna paralel olarak, örgütsel adalet algısı ile örgütsel özdeşleşme arasında istatistiksel olarak anlamlı ve güçlü ilişkiler bulunduğu yapılan analizler sonucu ortaya çıkmıştır.Sonuç olarak, örgütsel adaletin boyutlarından etkileşim adaletinin prosedür adaletine göre örgütsel özdeşleşme üzerinde daha belirleyici olduğu; dağıtım adaletinin ise, tek başına örgütsel özdeşleşme ile ilişkisi olmakla birlikte, prosedür ve etkileşim adaleti ile birlikte ele alındığında örgütsel özdeşleşme üzerindeki etkisini kaybettiği sonucuna varılmıştır.İşletmelerde örgüsel adalete ilişkin olumlu algılar, çalışanların kendilerine verilen değeri, saygınlığı, işletme çalışanı olarak içselleştirdikleri olumlu sosyal kimliği ve öz saygıyı algılamalarını sağlayarak, bunun devamlılığını sağlamak üzere örgüt ile özdeşleşmelerini beraberinde getirecektir.Anahtar Sözcükler1- Örgütsel Adalet2- Dağıtım Adaleti3- Prosedür Adaleti4- Etkileşim Adaleti5- Örgütsel Özdeşleşme
Örgütsel özdeşleşme ile sosyal medya kullanım ve doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Mersin Büyükşehir Belediyesi örneği)
Sosyal kimlik kuramına göre bireyler, bir grubun üyesi olarak zamanla kimliklerini dahil oldukları grup ile bütünleştirmektedir. Sosyal kimlik kuramını temel alan özdeşleşme kavramı ise bu durumun çalışma grubuna uyarlanması ile oluşmuştur. Örgütsel özdeşleşmenin olabilmesinde örgütsel iletişimin de etkili olduğu düşünülmektedir.Teknolojik gelişmeler ile iletişim farklı bir boyuta taşınmıştır. Kullanıcıların aktif olduğunu, iletişim tercihlerini kendisinin belirlediği kullanımlar ve doyumlar kuramına göre bireyler iletişim araçlarından çeşitli doyumlar elde etmektedir. Bu çalışmada örgütsel özdeşleşme ile sosyal medya kullanımlar ve doyumlar arasındaki ilişki araştırılmıştır. Mersin Büyükşehir Belediyesi çalışanları üzerinde yapılan bu çalışmaya 279 çalışan katılmıştır. Araştırmada Örgütsel Özdeşleşme Ölçeği ve Sosyal Medya Kullanımlar ve Doyumlar Ölçeği kullanılmıştır. Örgütsel özdeşleşme ile sosyal medya kullanımlar ve doyumlar arasındaki ilişkinin tespit edilmesinde Pearson korelasyon analizi uygulanmıştır. Analizler sonucunda örgütsel özdeşleşme ile sosyal medya kullanımlar ve doyumlar arasında pozitif yönlü orta düzeyde istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur.
Seyahat acentalarında yöneticiye duyulan güvenin örgütsel özdeşleşmeye etkisi
Gelişen, değişen ve dönüşen sosyal hayatta, hemen her sektörde olduğu gibi, turizm sektörünün en önemli yapı taşlarından olan seyahat işletmelerinde de işlerin yürütülmesi, daha iyi gerçekleştirilmesi ve bu sürecin devamlılığının sağlanabilmesi için çalışanların örgütlerine bağlılıkları önem arz etmektedir. Bu bağlılığı sağlayacak motivasyon kaynaklarından biri de astların yöneticiye duydukları güven olarak öngörülebilir. Bu bağlamda, konu özelinde gerçekleştirilecek tüm çalışmalar, ilgili süreçlerin geliştirilmesinde önemli bir rol üstlenecek olup; bu çalışmalara değer vererek yapılarını geliştiren ve enerjilerini tazeleyen işletmelerin başarılı olma olasılığı daha yüksek olacaktır. Bu bilgiler doğrultusunda, bu çalışmanın amacı A grubu seyahat acentalarında yöneticiye duyulan güvenin, örgütsel özdeşleşmeye etkisinin tespit edilmesidir. Araştırmanın evrenini, İstanbul'da faaliyet gösteren A grubu seyahat acentalarının çalışanları oluşturmaktadır. Çalışmada evrenin tamamı yerine örneklem alınma yoluna gidilmiştir. Buna göre küme örnekleme yöntemi ile 21 A grubu seyahat acentasından 393 çalışan örneklem grubunu oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama tekniği olarak anket kullanılmıştır. Verilerin analizinde frekans, yüzde dağılımı, ortalama, standart sapma, bağımsız örneklemler için t testi, tek faktörlü varyans analizi, Pearson korelasyon analizi ve Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, A grubu seyahat acentalarında gerek yöneticiye duyulan güven ve gerekse örgütsel özdeşleşme düzeyleri Likert tipi ölçekte 3 olan orta değerin üzerinde (olumlu) bulunmuştur. Diğer taraftan çalışanların yöneticiye duyulan güven ve örgütsel özdeşleşme düzeylerinin bazı bireysel özelliklerine göre anlamlı farklılıklar gösterdiği saptanmıştır. Ayrıca, ölçekler ve alt ölçekler (boyutlar) arasında anlamlı ilişkiler tespit edilmiş olup, yöneticiye duyulan güvendeki 1 birimlik artışın çalışanların örgütsel özdeşleşme düzeyleri üzerinde 0,449'luk bir artış yaratacağı sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler : Yöneticiye Duyulan Güven, Örgütsel Özdeşleşme, Turizm, A Grubu Seyahat Acentası, İstanbul