Orhan Pamuk'un eserlerinde rüya

Bir edebiyat ve sanat eserini var eden en önemli unsurlardan biri muhayyiledir. Muhayyilenin de ötesinde olansa rüyalardır. Sanatın-edebiyatın üretiminde son derece önemli bir yeri olan ve insan için gizemini korumaya devam eden rüyaların izahında modern psikolojinin gelişimiyle önemli ilerlemeler sağlanmış olsa da rüyalar tam anlamıyla açıklanabilmiş değildir. Yazılı eserin kurgusallığı göz önüne alındığında kullanılan rüyaları bilinçli bir muhayyile kabul etmemiz mümkündür. Edebiyatımızda birçok yazar rüyalara önem vermiş ve rüyaları romanlarında sıklıkla kullanmıştır. Nobel ödüllü yazarımız Orhan Pamuk da hemen her romanında rüyaları sıklıkla kullanmış ve onun romanlarında rüyalar adeta bir karaktere dönüşmüştür. Bu rüyaların her biri imgesel olmaktan öteye geçip sözel bir kimlik kazanma çabasında gibidir. Edebiyat-roman sembolik bir ifade çabası iken Orhan Pamuk bu sembolik dünyaya rüyanın imgeler dünyasını eklemlemek istemekte ve bunda da son derece başarılı olmaktadır. Bu çalışmamızda Orhan Pamuk eserlerindeki rüyalar dikkatle incelenmiş ve psikoloji ile tasavvufi bilginin ışığında değerlendirmeye çalışılmıştır.