Orta Çağda Gürcü ordusu

Her ulusun kendine ait bir düzeni ve bu düzeni sürdürebilmesi için ihtiyaç duyduğu belirli unsurlar vardır. Ulusların sosyal ve ekonomik yapıları, onların düzenleri hakkında bize bilgi vermektedir. Geçmişten günümüze kadar tüm milletler, bu düzeni korumak ve iç-dış tehditlerden korunmak amacıyla kendi askerî ordularını oluşturmuşlardır. Arap hâkimiyetinden başlayarak, Gürcistan Birliği'nin kuruluşundan Kral Tamar (1184-1213) dönemine kadar Gürcülerin savaşma biçimleri, savaşta kullandıkları silahlar ve giysiler başta olmak üzere Orta Çağ' da Gürcü ordusu incelenmiştir. Gürcüler uzun yıllar boyunca İranlılar, Mısırlılar, Yunanlar, Hazarlar, Ermeniler, Araplar, Türkler, Bizanslılar ve Osetler (Alanlar) ile savaşmışlardır. 7. yüzyılda Arapların Gürcistan'ı ele geçirmesi, Gürcüler için düzenli bir ordu kurma ihtiyacını kaçınılmaz hale getirmiştir. Bu süreçte savaştıkları milletlerden de etkilenerek askerî yapılanmalarını güçlendirmişlerdir. 400 yıllık Arap hâkimiyetinin ardından, 1089 yılında Gürcistan tahtına Davit Ağmaşenebeli'nin çıkmasıyla önemli askerî reformlar yapılmış ve Gürcüler diğer milletlere meydan okumaya başlamışlardır. Bu çalışmada, Gürcü ordusunun bileşenleri ve uyguladıkları taktikler ayrıntılı olarak ele alınmaktadır. 10. yüzyıldan itibaren Gürcistan'da yoğunlaşan Didi Turkoba olarak adlandırılan Büyük Türk İstilası Akınları, Gürcistan Devleti'nin askerî yapısının gelişmesine katkıda bulunmuştur. Tezde, Gürcülerin bu savaşlardaki başarılarının sırrı da analiz edilmiştir. Ayrıca, bu savaşlarda önemli bir yere sahip olan Kıpçakların Gürcü ordusuna nasıl dâhil oldukları ve bu orduya nasıl adapte edildikleri incelenmiştir. Çalışmada, tarihsel sürecin doğru şekilde aktarılabilmesi için Gürcü kaynaklarından yararlanılmıştır.