Orta hat kapanma kusurlarının retrospektif analizi

Gergin omurilik sendromu (GOS), nöral tüp kapanma defektlerine bağlı gelişen konjenital omurilik malformasyonları zemininde ortaya çıkan; nörolojik, ürolojik ve ortopedik bulgularla seyreden önemli bir klinik tablodur. Bu çalışmada, gergin omurilik sendromu tanısı ile cerrahi tedavi uygulanmış hastaların demografik, klinik ve radyolojik özelliklerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Retrospektif olarak planlanan çalışmaya, Ocak 2015 – Ekim 2025 tarihleri arasında Manisa Celal Bayar Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Beyin ve Sinir Cerrahisi Kliniği'nde gergin omurilik sendromu tanısı ile opere edilen 121 hasta dahil edilmiştir. Hastaların demografik verileri, başvuru şikayetleri, nörolojik muayene bulguları, radyolojik incelemeleri, cerrahi sonrası komplikasyonları ve takip verileri hasta dosyaları üzerinden incelenmiştir. Çalışmaya dahil edilen hastaların 72'si kadın, 49'u erkek olup, 63'ü pediatrik, 58'i erişkin yaş grubundaydı. En sık başvuru şikayetleri ağrı ve ürolojik semptomlar olarak saptandı. Radyolojik değerlendirmelerde en sık yağlı ve/veya kalın filum terminale, düşük konus medullaris ve syringomyeli bulguları izlendi. Hastaların önemli bir kısmında nörolojik muayene olağan bulunmasına rağmen radyolojik olarak gergin omurilik sendromu ile uyumlu patolojiler saptandı. Postoperatif dönemde gelişen komplikasyonlar çoğunlukla geçici olup, en sık beyin omurilik sıvısı fistülü gözlendi. Gergin omurilik sendromu çocukluk çağında daha sık tanı alan bir patoloji olmakla birlikte, kutanöz, ortopedik ve ürolojik bulguların gözden kaçması nedeniyle tanı erişkin yaşlara kadar gecikebilmektedir. Erken tanı ve uygun cerrahi tedavi, geri dönüşümsüz nörolojik ve ürolojik hasarların önlenmesi açısından büyük önem taşımaktadır.