Ortak velayet

Türk Medeni Kanunu'nda evlilik birliğinde ebeveynlerin velayeti birlikte kullanacakları açık bir şekilde belirtilmiştir. Boşandıktan sonra ve evlilik dışı ilişkide ise velayetin ortak kullanılacağına ilişkin kanunda herhangi bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Öğretide; TMK m. 336/3, m. 182/3 ve m. 337 hükümleri ekseninde ortak velayetin mümkün olup olmadığı yıllardır tartışılmaktadır. Yargı kararlarına bakıldığında ise kamu düzenine aykırı olduğu gerekçesiyle ortak velayetin yakın bir zamana kadar kabul edilmediği görülmektedir. Ancak AİHS Ek 7 No.lu Protokolün yürürlüğe girmesiyle birlikte, Yargıtay yerleşik uygulamasından dönerek hukukumuzda ortak velayetin uygulanabilir olduğuna karar vermiştir. Böylece öğretide ortak velayetin mümkün olup olmadığı tartışması yerini, ortak velayete ilişkin nasıl bir düzenleme yapılmalı konulu yeni bir tartışmaya bırakmıştır. Ortak velayet, çok sayıda ülkenin hukuk sisteminde yer edindiği gibi ülkemizin taraf olduğu birçok milletlerarası sözleşme ile teşvik edilmektedir. Ancak ortak velayetin, yasal düzenleme yapılmaksızın milletlerarası sözleşmelerdeki genel hükümlere dayalı olarak uygulanması hukuk devletinde önemli bir eksikliktir. Ortak velayetin nasıl uygulanacağına ilişkin birçok tartışmalı hususun açıklığa kavuşturulması ve yargı kararlarında yeknesaklığın sağlanması için ivedilikle ortak velayete ilişkin detaylı bir yasal düzenleme yapılması gerekmektedir.