Ortaokul öğrencilerinin dijital oyun bağımlılık düzeylerinin ailelelerin dijital ebevenylik özyeterlilikleri açısından incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, ortaokul öğrencilerinin dijital oyun bağımlılıklarını ve ebeveynlerinin dijital ebeveyn öz yeterlik becerilerini çeşitli değişkenler açısından incelemek ve ortaokul öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığı ile ebeveynlerinin dijital ebeveyn öz yeterlikleri arasındaki ilişkiyi analiz etmektir. Araştırmada nicel araştırma yaklaşımlarından ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın öğrenci çalışma grubunu 1131 (%47,3) kız ve 1257 (%52,7) erkek olmak üzere toplam 2388 ortaokul öğrencisi; ebeveyn çalışma grubunu ise 293 (%66,1) anne ve 150 (%33,9) baba olmak üzere toplam 443 ebeveyn oluşturmaktadır. Katılımcıların demografik bilgileri araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu ile elde edilmiştir. Araştırmanın dijital oyun bağımlılığı verileri, Hazar ve Hazar tarafından 2017 yılında geliştirilmiş Çocuklar İçin Dijital Oyun Bağımlılığı Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırmanın dijital ebeveyn öz yeterliği verileri ise Yaman tarafından 2018 yılında geliştirilmiş Dijital Ebeveynlik Öz Yeterlilik Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırmanın verileri frekans analizi, t testi, ANOVA testi ve Pearson korelasyon analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre çocuklarda dijital oyun bağımlığı cinsiyet, okul türü, günlük oyun süresi ve oyun oynarken kullanılan araç değişkenlerine göre farklılaşmaktadır. Dijital ebeveyn öz yeterliği bağlamında ebeveyn cinsiyeti, yaşı ve günlük internet kullanım süresi değişkenleri ebeveynlerin dijital öz yeterliğini etkilemektedir. Son olarak, ebeveynlerde dijital öz yeterlik ve çocuklarda dijital oyun bağımlılığı arasında ise istatistiksel olarak anlamlı, negatif yönlü ve zayıf düzeyli bir ilişki görülmüştür.