Ortaokul öğretmenlerinin pandemi sürecinde örgütsel stres düzeyleri ve örgütsel aidiyetlerinin incelenmesi

Bu çalışmada ortaokul öğretmenlerinin pandemi sürecinde oluşan örgütsel stres ve örgütsel aidiyet düzeylerini belirlemek; örgütsel stres ve örgütsel aidiyet düzeyleri arasındaki ilişkiyi göstermek ve gelecek yıllarda olası olumsuz koşulların etkisiyle oluşacak veya dönüşecek eğitim öğretim dönemlerine bir ışık sunmayı amaçlamaktadır. Araştırmada, kadrolu, sözleşmeli ve ücretli öğretmenlerin örgütsel stres algılarını ve mesleki aidiyet duygularını değerlendirme amaçladığı bir nicel araştırma metodu olan tarama modeli kullanılmıştır. Bu araştırma 2020-2021 ve 2021-2022 eğitim öğretim yıllarını geçirmiş ve geçirmekte olan İstanbul ilinde bulunan ortaokul öğretmenleri kapsamaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak 387 öğretmene Google form üzerinden hazırlanan bilgi formu gönderilmiş ve geri dönüş sağlanmıştır. Araştırmadaki veriler; Kişisel bilgiler, Örgütsel Stres ölçeği ve Mesleki Aidiyet ölçeğinden elde edilmiştir. Elde edilen verilerin gereken analiz koşullarını sağlaması üzerine çeşitli analizler yapılmıştır. Demografik dağılım verilerinden sonra örgütsel stres algısına yönelik dağılım, mesleki aidiyet algısına yönelik dağılım, ölçek puanının betimsel istatistikleri, korelasyon analizi, regresyon analizi ve farklılık gösterme analizleri gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucuna göre örgütsel stresin mesleki aidiyeti olumlu yönde etkiledi ve mesleki aidiyet değişiminde örgütsel stresin varlığının olduğu, iş ortamının yapıcı ve pozitif olmasının mesleki aidiyeti arttırdığı, işyerinin insan merkezli olması mesleki aidiyeti olumlu yönde etkilediği ve yapılan işin uzmanlık gerektirmesinin mesleki aidiyeti olumsuz yönde etkilediği sonuçları çıkmıştır. Ayrıca mesleki aidiyet değişiminin %38'i örgütsel alt boyutları tarafından açıklandığı belirlenmiştir.