Material culture of coffee in the Ottoman Empire: The emergence of "Turkish coffee"

UNESCO'nun "Türk kahvesi"ni somut olmayan kültürel miras olarak kabul etmesinden sonra yapılan bazı katkılara rağmen, Osmanlı İmparatorluğu'nda kahvenin maddi kültürü yeterince çalışılmamıştır. Bu çalışma Osmanlı kahve eşyalarının sistematik olarak gözden geçirilmesini önermekte ama, ikisini, ibrik ve cezveyi özel olarak vurgulamaktadır. Bu, tezin araştırma sorusuyla ilgilidir. Bu tez ayrı bir tür olarak "Türk kahvesinin" ortaya çıkışına cevap aramaktadır. Yaygın bazı görüşlerin aksine, kahve 16. Yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu'na ilk getirildiği zamanlarda "Türk kahvesi" içilmemekteydi. Bunun yerine, kahve meyvesinin kabuklarından yapılan bir kahve (kışır) ve kahve çekirdeklerinden (bun) yapılan başka bir kahve tercih edilirdi. "Türk kahvesinin" farkı, telvesi ve köpüğü ile birlikte sunulmasıdır. Bu çalışma kahvenin türü ile pişirme kapları arasında bir ilişki olduğunu tartışmaktadır. Kahve pişirme tekniklerinin, pişirme kaplarının formu kadar önemli olduğu ve "Türk kahvesi" pişirmek için ideal formun küçük, kapaksız cezve olduğu söylenebilir. İbrik ise daha sert, duru ve telvesiz bir kahve yapmaya uygundur. Dolayısıyla, zaman içerisinde cezvenin varlığını saptamak,"Türk kahvesinin" varlığına da bir kanıt olmaktadır. Bu çalışma, ikincil kaynakları, Osmanlı tereke defterleri gibi birincil kaynaklardan verileri, belirli görsel kaynakları kullanarak ve bugüne gelebilmiş kahve eşyalarını çalışarak bu soruya bir cevap bulmaya çalışmaktadır. Bu tez, bazı araştırmacıların görüşlerini de teyit ederek, "Türk kahvesinin" gerçekten de 18.yüzyılın ikinci yarısında kullanıma girdiği, ama İmparatorluğun sonlarına kadar ibrik kahvesi ile beraber mevcut olduğu sonucuna ulaşmıştır.