Osmanlı jandarmasının Manastır'daki iç güvenlik yapılanması ve harekâtı (1902-1908)

XIX. Yüzyılda Osmanlı Devleti'nin en çok iç güvenlik tehdidi ile karşı karşıya kaldığı bölgelerin başında Rumeli vilayetleri gelmektedir. Rumeli'deki eşkıyalık faaliyetlerine yabancı olmayan Osmanlı, 1877-1878 Rus Harbi sonrası "Makedonya Sorunu" bağlamında bölgede yükselişe geçen ayrılıkçı örgütler ile mücadele etmek durumunda kalmıştır. Bu çalışmada, gerilla harbi konseptini benimsemiş, komita ve çete olarak adlandırılan gayrinizami unsurların ilgili konsept çerçevesinde teorik ve pratikleri incelenmiştir. Günümüz harp konseptinde Gayrinizami Kuvvetlere Karşı Harekât olarak adlandırılan harekât türü Osmanlı bürokrasisinde genellikle takib-i eşkıya olarak ifade edilmiştir. Bu çalışmada Manastır Vilayeti özelinde görevli güvenlik kuvvetlerinin tanıtılması ve Osmanlı gayrinizami harp tecrübelerinin aktarılması amaçlanmaktadır.