Ostenitik AISI 310-ferritik AISI 430 paslanmaz çeliklerin elektrik direnç nokta kaynağı ile birleştirilmesi ve mekanik özelliklerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, ferritik ve ostenitik paslanmaz çeliklerin elektrik direnç nokta kaynak yöntemi ile birleştirilmesi esnasında değiştirilen, bazı kaynak parametrelerinin mekanik ve mikroyapı özelliklerine etkisini araştırmaktır. Çalışmada, 1 mm kalınlıkta, 45x105 mm boyutlarındaki AISI 430 ferritik ve AISI 310 kalite ostenitik paslanmaz çelikler direnç nokta kaynak yöntemi ile farklı parametreler kullanılarak önce kendi aralarında daha sonra birbirleri ile birleştirilmiştir. Kaynak işlemleri; 6 kN elektrot kuvveti, 4.5, 5.5, 6.5, 7.5, 8.5 kA kaynak akımı ve 5, 15 ve 25 periyot kaynak zamanı olmak üzere 15 farklı parametrede gerçekleştirilmiştir. Kaynaklı birleştirmelerin dayanımlarını belirlemek için kaynaklı numunelere çekme-makaslama deneyi uygulanmıştır. Kaynaklı numunelerin kaynak çekirdeği çapları dijital kumpas ile ölçülmüştür. Ayrıca kaynaklı numunelerin kaynak bölgelerinde sertlik ve optik mikroskop çalışmaları gerçekleştirilmiştir.Yapılan deneysel çalışmalar sonucunda; artan kaynak akımı ve kaynak zamanı ile kaynak çekirdeği çapı ve elektrot dalma derinliği artmış, buna bağlı olarak da çekme-makaslama mukavemetinin arttığı belirlenmiştir. Sertlik deneyleri sonucunda, en yüksek sertlik değerleri kaynak çekirdeğinden ölçülürken onu sırasıyla ITAB ve ana malzeme takip etmektedir. Mikroyapı incelemeleri sonucunda, kaynak çekirdeğinde oluşan tanelerin ısı girdisinden dolayı irileştiği gözlenmiştir.Sonuç olarak, ferritik ve ostenitik paslanmaz çelik sacların elektrik direnç nokta kaynağında uygun kaynak parametreleri belirlenmiştir. Ayrıca, değiştirilen kaynak parametrelerinin mekanik özellikleri etkilediği gösterilmiştir.