Otizm spektrum bozukluğu olan çocukların ebeveynlerinin özgecilik ve yaşam doyumlarının çocukları ile iletişimleri üzerindeki etkisi

Otizm Spektrum Bozukluğu (OSB) olan bir çocuğa sahip olmak anne babaların özgecilik ve yaşam doyumlarını etkilemektedir. Özgecilik, bireyin başkalarının iyiliği için kendini feda etmesi ve yardım etme eğilimde bulunmasını ifade ederken, aile yaşam doyumu bireyin ailesi ile olan yaşamından memnuniyet duyması ve genel yaşam kalitesini ifade etmektedir. Ebeveynlerin özgecilik ve yaşam doyumu çocukları ile olan iletişimlerinde önemlidir. Bu araştırma da, OSB çocuğu olan ebeveynlerin özgecilik ve yaşam doyum düzeylerinin OSB çocukları ile iletişimleri üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla, araştırmaya katılmayı kabul eden 0-11 yaş aralığında OSB tanısı alan çocukların ebeveynlerine "Aile Demografik Bilgi Formu", "Özgecilik Ölçeği", "Yaşam Doyum Ölçeği" ve "Ebeveynin Çocuğuyla İletişimi Ölçeği" uygulanmıştır. Araştırmaya toplam 301 kişi katılmıştır; bunların 167'si anne ve 134'ü babadır. Toplanan verileri analiz etmek için betimsel analizler, korelasyon analizi ve regresyon analizi uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda, ebeveynlerin daha yüksek düzeyde özgecilik ve yaşam doyumuna sahip olmalarının çocukları ile daha iyi iletişim kurmalarında pozitif yönde etkisi olduğu bulunmuştur. Özgecilik ve yaşam doyumu yüksek olan ebeveynlerin çocukları ile daha olumlu ve etkili iletişim davranışları sergiledikleri belirlenmiştir. Analizler, özgecilik ve yaşam doyumu düzeyleri ile ebeveyn-çocuk iletişimi arasında istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Bu sonuçlar dikkate alındığında, OSB çocuğu olan ebeveynlere yönelik özgecilik ve yaşam doyumunu artıran eğitim programlarının ve psikolojik destek hizmetlerinin artırılması önerilmektedir. Bu tür müdahaleler, ebeveynler ve çocukları arasındaki iletişim kalitesini iyileştirebilir ve OSB'li çocukların daha iyi gelişimsel sonuçlar elde etmesine katkı sağlayacağı düşünülmektedir.