Otizmli çocuğa sahip ailelerin manevi danışmanlık ve rehberlik ihtiyaçları

Bu çalışmanın amacı, otizmli çocuğa sahip ailelerin tanının alınmasından sonra ne gibi psiko-sosyal ve manevi durumlar yaşadıklarını, kendi iç dünyalarında yaşadıkları bu durumları nasıl aşmaya çalıştıklarını saptamak, anne ve babaların dini/manevi ihtiyaçlarını belirlemek, manevi danışmanlık ve rehberlik ihtiyacına yönelik tespitleri ortaya koymak ve çözüm önerileri sunmaktır. Araştırma, Antalya il merkezinde yaşayan çocuğu otizm tanısı almış ve araştırmaya gönüllü katıldığını beyan eden 22 anne ve 5 baba olmak üzere toplam 27 ebeveynden oluşmaktadır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden durum deseni tercih edilmiş, veri toplama yöntemi olarak yarı yapılandırılmış görüşme tekniği çerçevesinde demografik bilgi formu ve 14 maddelik soru formu hazırlanmıştır. Elde edilen veriler içerik analizi ve betimsel analiz teknikleriyle tasnif edilmiştir. Araştırma sonucunda ise otizmli çocuğa sahip ebeveynlerin destek ihtiyacı hissettikleri, katılımcıların büyük bir çoğunluğu dini başa çıkma ve dini anlamlandırma yöntemine başvurdukları görülmüştür. Katılımcılar manevi danışmanlık ve rehberlik ihtiyaçlarında; sabır, imtihan, şükür, Allah'a isyan, intihar, affetme, neden ben düşüncesi, aile içi ilişkiler, engelli ailelerinin ve engellilerin ahiretteki mükafatları gibi konuların kendileri için önemli olduğunu ifade etmişlerdir. Katılımcıların sosyal destek mekanizmalarının düşük olduğu, özellikle tanının konulduğu ilk altı aydan başlamak suretiyle manevi destek ihtiyacı hissettikleri, toplu mekanlara giremedikleri ve yalnızlaştıkları, yaşam kalitelerinin azaldığı, iyilik hallerinin desteklenmesi gerektiği, dini ve manevi referanslarla otizmin nedenlerini anlamlandırmak istedikleri dolayısıyla manevi danışmanlık ve rehberliğe ihtiyaçları olduğu bulgulanmıştır. Katılımcılara yönelik destek mekanizmasında ev ziyaretlerinin önemli olduğu, çocuğa bakım vermesi açısından annelerin çocukla daha fazla ilgilendiği, manevi danışmanlık ve rehberliğe daha fazla ihtiyacı olduğu görülmüştür. Katılımcıların başa çıkma ve anlamlandırma süreçlerinde en fazla dini ve manevi başa çıkma ve anlamlandırma yöntemlerine başvurdukları, dolayısıyla bu süreçleri bir manevi danışman aracılığı ile yürütmek istedikleri görülmektedir. Otizmli çocuğun ailesine yönelik olarak yapılacak profesyonel destek ve danışmanlık hizmetlerinde danışanın ihtiyacına göre manevi danışmanın da sürece dâhil edilmesinin önemli olduğu görülmüştür.