Determining appropriate public locations for automated external defibrillator (AED) deployment: A case study in city of Valencia

Ani kalp durması geçiren bir kişinin yaşama dönmesi için tek etkili tedavi derhal uygulanacak defibrilasyon (elektroşok) ve temel yaşam desteği, yani kalp masajı ve suni solunumdur (kardiyopulmoner resusitasyon). Hızlı tedavi, hastanın yaşama dönmesinde hayati önem taşır, çünkü defibrilasyon uygulanmadan geçen her dakika ile hastanın yaşama dönme şansı yaklaşık %10 azalmaktadır. Otomatik eksternal defibrilatörler (OED) bu kritik dakikalarda müdahaleyi mümkün kılmak için geliştirilmiştir. OED, kalp ritmini normale döndürecek elektroşokun olay yerinde ve ilk birkaç dakika içinde uygulanabilmesini mümkün kılan taşınabilir cihazlardır. OED'ler, ilk yardım kavramını başka bir boyuta taşımışlardır. Bu cihazlar sayesinde ambulans olay yerine gelmeden çok önce hastaya oradaki kişiler tarafından müdahale edilip hasta hayata döndürülebilmektedir. Bu durumda asıl önemli soru OED'lerin nerelerde bulundurulması gerektiğidir. Ani kalp durması vakalarının öngörülemezliği ve bir mekanda OED bulundurmanın maliyeti, bu sorunun cevabının kolay olmayacağını göstermektedir. Bu konu, resusitasyon (yeniden canlandırma) ve ilk yardım alanlarında ilgi gören bir konu olmasına rağmen, karar verme alanında üzerine eğilinen bir konu olmamıştır. Bu çalışmanın amacı, bu probleme Analitik Hiyerarşi Süreci (Analytical Hierarchy Process – AHP) kullanılarak daha önce uygulanmamış bir yaklaşım sunmak ve İspanya'nın Valencia şehrinde yapılan bir vaka çalışması ile yöntemin uygulanabilirliğini göstermektir.