Özel gereksinimli bireye sahip olan ebeveynlerin depresyon, kaygı, stres belirtileri ve sosyal destek algıları arasındaki ilişki

Bu araştırmada özel gereksinimli bireye sahip Olan ebeveynlerin depresyon, kaygı, stres belirtileri ve sosyal destek algıları arasındaki ilişkisi incelenmiştir. Örneklem Tekirdağ ili Çerkezköy ilçesindeki Özel Kızılpınar Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'nde bulunan kayıtlı raporu olan 0-18 yaş arası özel gereksinimli bireylerin ebeveynleri oluşturmaktadır. Katılımcılara demografik (kişisel) bilgi formu, Depresyon Anksiyete Stres-21 Ölçeği ve Yenilenmiş Anne-Baba Sosyal Destek Ölçeği anket şeklinde yüz yüze olarak uygulanmıştır. Verilerin analizi SPSS 22.0 programı ile yapılmıştır. Araştırmadaki sonuçlar %95 güven aralığında, p<0.05 anlamlılık düzeyi ile değerlendirilmiştir. Örneklemin dağılımını belirlemek için frekans analizleri yapılmıştır. Değişkenler arası farklılıları test etmek için bağımsız örneklem t testi ve tek yönlü ANOVA, normal dağılım göstermediği durumlarda ise Mann-Whitney U ve Kruskal Wallis testi kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, Özel gereksinimli bireye sahip olan ebeveynlerin depresyon, anksiyete, stres belirtileri ve sosyal destek algılarının araştırmada ele alınan değişkenlere göre farklılaştığı bulunmuştur. Sosyal destek ve sosyal destekten duydukları memnuniyet düzeyleri arasında anlamlı pozitif yönde bir ilişki, sosyal destek düzeyleri ve sosyal destekten memnuniyet düzeyleri ile depresyon, anksiyete ve stres belirtileri arasında negatif yönde bir ilişki vardır. Sosyal destek düzeyleri ve sosyal destekten duydukları memnuniyet düzeyleri ebeveynler üzerindeki depresyon, aksiyete ve stres belirtilerini yordamaktadır. Elde edilen sonuçlar bulgular doğrultusunda tartışılmıştır ve bundan sonraki çalışmalara dair öneriler sunulmuştur.