Özel hayatın gizliliğini ihlal suçu (TCK. m. 134)

Temel insan haklarından biri olan özel hayat hakkı, bireylerin maddi ve manevi bütünlüklerini korumalarına, kişiliklerini geliştirebilmelerine ve kendi özgür iradeleriyle seçim yapabilmelerine olanak tanımaktadır. Buna göre, özel hayat hakkı, bireysel ihtiyacın yanı sıra, demokratik toplum için de bir ihtiyaçtır. Bu ihtiyaca yönelik farkındalık sosyal, hukuksal ve teknolojik gelişmelere paralel olarak ortaya çıkmıştır. Nitekim, özel hayat hakkı, 1982 Anayasası'nın 20. maddesi ile anayasal bir hak olarak düzenlenmiş olup, TCK.'nın 134. maddesinde yer alan özel hayatın gizliliğini ihlal suçu ile güvence altına alınmıştır. Tez çalışmamızın ilk bölümünde, özel hayat hakkı, kavram ve kapsam olarak açıklanmaya çalışılmış olup, tarihsel gelişimi uluslararası ve ulusal boyutta ele alınmıştır. İkinci bölümde, özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun (TCK. m. 134) koruduğu hukuksal değer, suçun unsurları, kusurluluğu etkileyen haller ve suçun nitelikli halleri incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun özel görünüş biçimleri, suçun yaptırımı ve muhakeme kuralları incelenmiştir. İlgili çalışma sonucunda, özel hayatın gizliliğini ihlal suçuna ilişkin mevcut sistemdeki güçlü ve zayıf yönler belirtilmiş, öğretide ve yargı içtihatlarında yer alan farklı görüşler tespit edilerek değerlendirilmiştir. Özellikle, TCK'nın 134. maddesi ile aynı bölümde yer alan diğer suç tipleri arasında, suçun nitelendirilmesindeki hataların, Yargıtay kararlarına konu olduğu gözlenmiştir. Delil elde etme amacıyla yapılan gizli kayıt eylemlerine ilişkin ise, Yargıtay'ın, kişilerin hukuka aykırılık bilinciyle hareket etmedikleri gerekçesiyle suçun oluşmadığı yönündeki yaklaşımının, özel hayat hakkına tanınan anayasal güvenceyi zayıflatabileceği tespit edilmiştir. Bu sakıncanın önlenmesi adına, konuyu açık biçimde düzenleyen ayrıntılı bir yasal düzenlemeye ihtiyaç duyulduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, TCK. m. 134'te öngörülen yaptırımların, uygulamada yetersiz kaldığı ve daha caydırıcı yaptırımların gerekli olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: "Özel Hayat Hakkı", "Mahremiyet", "Görüntü v eses kaydı", "Kişilik Hakları", "Kişisel Veriler".