Merleau-Ponty ve Bergson'da algısal ve sezgisel deneyim

Bu tezde, Merleau-Ponty'nin ve Bergson'un algı tanımlamaları arasında ayrımlar yaparak, sezgi deneyiminin ve hafızanın, algıyı nasıl değiştirdiğini ve geliştirdiğini açıklayacağım. Öncelikle, Merleau-Ponty'nin algıyı öznenin dünyayla ilişkisinde en temel ve en somut ilişki olarak ele almasını anlatacağım. İkinci olarak, Bergson'a göre, insan deneyiminin daha temel bir boyutu olan, Bergson'un süre dediği, algının zamansal yönünü açıklayarak, Bergson'un algının sınırlarına neden dikkat çektiğini açıklayacağım. İki filozof da algıyı anlamakla başlarlar, çünkü bilinci eylemde tanımlamayı amaçlarlar. İki filozof arasındaki ayrımsa Merleau-Ponty'nin bedensel algıyı ve özneyi temel almasıyken Bergson'un süreyi ve zamanı, algıya öncelemesidir; çünkü Bergson'a göre algı, hafızanın düzenlenmesidir ve `süre' (zaman) bilinci ve özneyi aşar.Merleau-Ponty, algıyı dünyada-olmayı çok yönlü ve anlam yüklü bir fenomen olarak alışkanlık dünyasında açıklar. Algı ve beden deneyiminde, zamanı ve mekanı bir birlik içinde ele alır. Merleau-Ponty'den farklı olarak Bergson, bu fenomenal ve edinilmiş algının sınırlarını vurgular, ve kazanılmış algının kökenini hafızada ve sürede araştırır. Algıyı hafızayla sürekli ilişki içinde açıklayarak, Bergson alışkanlık dünyasının hafızayla yeniden düzenlenmesinin imkanlarını, yararlı hafıza imgelerinin çeşitli derecelerde tekrarlanışıyla ve alışkanlık olarak edinilmiş eylemlerin yeniden oluşturulmasıyla açıklar. Bu düşünceyi takip ederek, hafızanın büyümesi ve gelişmesi deneyimi olan sezginin, algının fenomenolojik deneyimini ve kazanılmış alışkanlığın belirlediği algıyı dönüştüreceğini ve değiştireceğini önereceğim. Algının genel bir türün üyelerine aynı şekilde cevap verdiği, sezginin ise tekil ve özel bir nesnede özgün olanı bilmeyi hedeflediği gösterilecektir. Bu tekilliğin sezgisi hem ?kendinde şey?i bilmemize katkıda bulunur, hem de algıda özgün bir yeniliğin yolunu açar.Özetle, Merleau-Ponty'nin fenomenolojisi algının belirsizliğine vurgu yaparak varlığın muallaklığı felsefesi olarak belirirken Bergson'ın felsefesi sürenin ve yaratıcı sürecin felsefesine doğru ilerler.