Cümlenin ötesinde duyusal canlandırmalar: Anlatıdaki değişimlerin duyusal canlandırmalar üzerindeki etkisi

Bu araştırma, dil anlama sırasında gerçekleşen zihinsel canlandırmaları inceleyen araştırmaların ancak pek azının bunu söylem seviyesinde yapmış olmasına dayanarak anlatı bağlamında meydana gelen duyusal canlandırmaları incelemektedir. Katılımcılara, içine rastgele sınama resimleri konmuş küçük anlatı parçaları verilip, onlardan bu resimlerdeki cisimlerle okudukları metinlerde karşılaşıp karşılaşmadıklarını belirtmeleri istenmiştir. Deney için önemli olan hikayelerde, resimdeki cisim metinde geçmiş, ancak cismin resimdeki şeklinin, metindeki bağlamın ima ettiği şekle uyup uymaması ile deneysel olarak oynanmıştır. Önceki araştırmalar, bu iki şekil birbirine uymadığında, uyduğuna kıyasla daha yavaş ve isabetsiz yanıtlar verildiğini göstermiştir – bu, okuyucuların, cisimlerle alakalı, anlatıdaki bağlama uygun duyusal canlandırmalar geliştirdiklerine işaret etmektedir. Bu araştırma, yukarıda bahsedilen etkinin, cismin metinde geçtiği yer ile sınama resmi arasında, anlatıda bir mekan veya zaman değişikliği olduğunda bu etkinin azalıp azalmayacağını incelemek suretiyle bu alandaki bilgi birikimini genişletmektedir. Şekil uyum etkisinin anlatı bağlamında tekrar gözlemlenmesinin yanı sıra, sonuçlar, duyusal canlandırmaların mekan değişikliği olduğunda zayıfladığına dair hafif kanıt göstermiştir. İlginç bir şekilde, zaman değişikliğiyle alakalı tam ters yönde bir etki görülmüştür. Genel olarak bakıldığında, sonuçlar, duyusal canlandırmaların anlatı bağlamında çalışılmasının, dilin bedenlenmiş kavranması konusunda ve daha da genel olarak dil kavrama konusunda daha gelişmiş bir anlayışa ulaşılmasına verimli bir şekilde hizmet edeceğini göstermektedir.