Periimplantitiste periimplanter oluk sıvısında biyokimyasal mediatör seviyeleri ve klinik parametreler ile ilişkileri

Dental implant uygulamaları diş hekimliğinde gün geçtikçe daha yaygın olarak yapılmaya başlanmıştır. Uygulama sayılarının artmasıyla beraber artmış implant çevresi hastalıkları da görülmektedir. Bu nedenle implant çevresi hastalıkların tanısında kullanılabilecek hızlı ve kesin sonuç veren yardımcı tanı yöntemleri önem kazanmıştır. Bu çalışmanın amacı periimplantitiste ve sağlıklı periimplanter durumdaki klinik ve biyokimyasal ölçümlerin birbirleriyle olan korelasyonlarını ortaya koymaktır. Çalışmaya 40 sağlıklı 40 periimplantitis olmak üzere toplam 80 implant dahil edildi. Demografik verilerin kaydedilmesiyle beraber plak indeksi, sondalamada kanama indeksi, yapışık dişeti miktarı, sondalanabilir cep derinliği miktarı ve püy varlığı verileri ölçüldü. Hem sağlıklı grupta hem periimplantitis grubunda PİOS'ta ELISA yöntemiyle biyokimyasal analizler yapıldı. Bu analizlerde IL-1β, IL-12, IL-17, IL-23, MCP-1, M-CSF, RANKL, OPG ve TRAF 6 düzeyleri saptandı. Periimplantitis grubunda sağlıklı gruba göre plak indeksi, sondalamada kanama, sondalanabilir cep derinliği miktarı anlamlı derecede yüksek olarak bulundu. Yapışık dişeti miktarı ise periimplantitis grubunda sağlıklı gruba göre anlamlı derecede düşük olarak bulundu. Sağlıklı grupta IL-23 seviyesinin; periimplantitis grubunda ise IL-17, M-CSF ve TRAF 6 seviyelerinin gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı derecede arttığı saptandı. Periimplanter hastalıkların teşhis, tedavi ve tedavi etkinliğinin değerlendirilmesinde PİOS analizi yardımcı yöntem olarak değerlendirilebilir. Anahtar Kelimeler: Dental İmplant, Periimplantitis, Periimplanter Oluk Sıvısı, Sitokin, Biyokimyasal Mediatör