Periodontitisli bireylerin cerrahi periodontal tedavisinde ilave hyaluronik asit bazlı jelin dişeti oluğu sıvısında anti-enflamatuar ve anti-oksidan seviyeleri üzerine etkisinin değerlendirilmesi

Amaç: Hyaluronik asitin (HA), yara iyileşmesi ve periodontal rejenerasyonu desteklemesi nedeniyle son dönemde periodontal tedavilerde lokal kemoterapötik ajan olarak kullanılabileceği belirtilmiştir. Bu çalışmanın amacı, periodontitisli bireylerde cerrahi periodontal tedaviye ek lokal kemoterapötik ajan olarak HA bazlı jelin kullanımının diş eti oluğu sıvısında (DOS) belirlenecek IL-6, IL-8, IL-10, IL-17A, TAS ve TOS seviyeleri ve klinik parametreler üzerine etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Bu split-mouth çalışmaya, Evre III Derece B veya C periodontitis teşhisi konulan yaş ortalaması 43,44± 8,12 yıl olan 18 hasta (9 erkek, 9 kadın) dahil edildi. 18 hastanın sağ ve sol quadrantları rastgele iki ayrı gruba ayrıldı. Bu gruplardan 1. grup kontrol grubunu (cerrahi periodontal tedavi (CPT)) (n=18), 2. grup test grubunu (CPT+HA) (n=18) oluşturdu. Tüm bireylerin başlangıç (T0) plak indeksi (Pİ), gingival indeksi (Gİ), sondalamada kanama indeksi (SKİ), sondalama cep derinliği (SCD), klinik ataçman seviyesi (KAS) ölçümleri kaydedildi ve DOS örneği elde edildi. Başlangıç periodontal tedavileri tamamlandıktan sonra hastalar cerrahi periodontal tedaviye alındı. Operasyon sırasında defekt alanlarına test grubuna CPT'ye ilave %0.8'lik HA jel, kontrol grubuna ise CPT'ye ilave serum fizyolojik uygulandı. Klinik parametre ölçümleri ve DOS alımı cerrahi periodontal tedaviden önce (TS-1), 1 ay (TS-2) ve 6 ay (TS-3) sonra tekrarlandı. Bulgular: Grup içi karşılaştırmalar değerlendirildiğinde, her iki grupta tedavi başlangıcı ile kıyaslandığında tedavi sonrasında (TS-1,2,3) tüm klinik parametreler açısından istatistiksel olarak anlamlı azalma olduğu bulundu (p<0,05). T0 dönemi ile kıyaslandığında tedavi sonrasında (TS-1,2,3) istatistiksel anlamlı düzeyde daha düşük DOS IL-6, IL-8, IL-17A ve TOS seviyeleri, daha yüksek düzeyde DOS IL-10 ve TAS seviyeleri olduğu bulundu (p<0,05). Gruplar arası karşılaştırmalarda ise, TS-2 döneminde kontrol grubuyla karşılaştırıldığında test grubunda istatistiksel anlamlı düzeyde daha düşük KAS değeri belirlendi (p<0,05). TS-2 ve TS-3 dönemlerinde kontrol grubuna göre test grubunda istatistiksel anlamlı düzeyde daha yüksek DOS IL-10 seviyeleri, TS-3 döneminde ise anlamlı daha düşük DOS IL-17A seviyeleri olduğu belirlenirken (p<0,05), zaman dilimlerinde DOS IL-6, IL-8, TAS ve TOS seviyelerinde gruplar arası anlamlı farklılık belirlenmedi (p>0,05). Sonuçlar: Bu çalışma ile ilk kez periodontitisli bireylerde cerrahi periodontal tedaviye ilave HA kullanımının KAS artışı ve DOS IL-10 ve IL-17A seviyelerinde olumlu iyileşme sağladığı gösterilmiştir. Verilerin sınırlamaları dahilinde, çalışmamız HA'nın cerrahi periodontal tedavide lokal kemoterapötik ajan olarak kullanılmasının periodontal yara iyileşmesini etkili bir şekilde destekleyebileceği ve DOS sitokin seviyelerinde olumlu sonuçlar sağlayabileceğini ileri sürmektedir. Anahtar Kelimeler: Hyaluronik asit, Cerrahi periodontal tedavi, Dişeti oluğu sıvısı, Sitokinler, Oksidatif stres.