Okul duvarlarıyla öğrencilerin yaşamlarını incelemek için fenomenolojik bir yaklaşım; anaokulu çocukları örneği

Tarih boyunca duvarlar, herhangi bir binanın temel bileşenlerinden biri olarak var olmuş, kullanıcıların özel ihtiyaçları için iç mekan konfor nitelikleri sağlayan bir alanı içermek üzere bir alanı tanımlamak veya kenarları çizmek için kullanılmıştır. Ev, fabrika, okul, hapishane, dini yapı gibi farklı mimari tipolojiler ancak duvar örerek tanınabilir. Bununla birlikte, duvar teriminin, bir yeri tanımlayan dikey ve yatay bir konfigürasyonda var olan bir düzlemi ima ettiğini not etmek akıllıca olacaktır. Okul gibi bir eğitim yeri/enstitü, çocukların zamanlarının çoğunu geçirdikleri bir yerdir. Bu bağlamda, eğitimin değerinin her zaman 'eğitim yeri/enstitü'nün önemine ve bunun insan zihni üzerindeki etkisine atfedildiğine inanılmaktadır, özellikle çocukluk döneminde, ki bu dönem bir çocuğun gelişiminin başladığı bir dönemdir. kişilik, tutum ve davranış hala gelişmektedir. Bu tez, 5-6 yaşlarındaki öğrencilerin yaşadıkları 'okul duvarı' deneyimlerini fenomenolojik bir bakış açısıyla incelemeyi amaçlamaktadır. Mimaride 'duvarlar' ve inşaatta oynadığı rolle ilgili çalışmalar bulunmaktaysa da bunlar genellikle duvarları çeşitli tiplerde kategorize eden teknik çalışmalardır. Duvarların çocukların zihinlerinde oynadığı algısal role ve çocukların öznel yorumları açısından bir eğitim bağlamındaki etkisine odaklanan bir araştırma bulunmamaktadır. Araştırmanın metodolojisi literatür taramasına, çocukların saha gözlemine ve Bahçeşehir Anaokulunda devam eden 58 çocukla yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeye dayalı nitel bir yöntemdir.