Plastik kalıp çeliklerinin korozyona karşı korunmasında kutu borlama işleminin etkileri

Günümüzde; gelişen teknoloji ve artan üretim ihtiyacıyla birlikte seri üretim oldukça önemli bir hale gelmiştir. Kalıpla üretim yöntemi, başlıca seri üretim yöntemi olarak tercih edilmektedir. Kalıpların korozyon direncinin arttırılması önem açısından ilk sırada yer almakta ve sanayide karşılaşılan problemlerin önemli bir kısmını oluşturmaktadır. Sunulan bu tez çalışmasında, otomotiv sektöründe kullanılmakta olan plastik kalıp çelik numunelerinin (I1, R1, C1, N1) Standard Profil firması tarafından tarafımıza temin edilmiştir. Temin edilen numunelerin yüzey pürüzlülük değerleri ölçülmüştür. Mevcut durumda kullanılan kalıpların yüzey pürüzlülük değerlerine uygun zımpara aralığının 240 grit SiC zımpara kâğıdı olduğu tespit edilmiştir. Karşılaştırmak amacıyla, korozyon direncine etkisini araştırmak üzere 1.etapta 1200 gritlik zımpara kâğıdı ile numuneler zımparalanarak hazırlanmış ve her numunenin yüzey pürüzlülük değerleri 240 ve 1200 gritlik zımpara işlemlerinden sonra ölçülerek numuneler elektrokimyasal korozyon deneylerine tabii tutularak her iki durum için de Tafel eğrileri karşılaştırılmıştır. Bu işlemlere paralel olarak kutu borlama işleminin korozyon davranışlarına olan etkisini incelemek amacıyla bu kalıp çeliklerinden görece olarak diğerlerine göre daha düşük maliyetli olan C1 çeliği ve bu çeliklere alternatif olarak sunulan DIN 1.2842 (90MnCrV8) kalıp çelik numunesine 850oC, 4 saat sürede Ekabor-2 tozu kullanılarak, kutu borlama işlemi uygulanmış, hem 240 gritlik SiC zımpara kağıdı ile hem de 1200 gritlik zımpara kağıdı ile zımparalanarak korozyon özellikleri ve korozyon hızları borlanmamış numuneler ile karşılaştırılmıştır.