Plevral sıvı transuda-eksuda ayırımında tiyol disülfit dengesinin yeri

Giriş: Plevral sıvı, primer akciğer hastalıkları, primer malign plevral tümör, sistemik bir hastalık veya başka bir organa ait hastalığın komplikasyonu sonucu gelişir, Klinik ve radyolojik olarak yüksek olasılıkla kalp yetmezliği düşünülen ve minimal plevral sıvı saptanan hastalar hariç her hastada daha ileri tetkiklere geçmeden önce ilk aşamada torasentez yapılmalıdır. Plevral sıvının aspire edilmesini takiben eksüda veya transüda olarak tanımlanmalıdır. Oksidatif stres boyutlarının fazla olması veya koruyucu mekanizmaların yetersiz kalması durumunda oksidatif hasar oluşmaktadır. Reaktif oksijen türevlerinin vücutta yaptığı hasarları önlemek üzere görevli savunma sistemlerine antioksidan savunma sistemleri adı verilir. Tiyol; hücrelerde herhangi bir oksidatif stres durumunun oluşumunu önlemede kritik bir role sahip sülfidril (-SH) grubu içeren organik bir bileşiktir. Metod: Çalışmamız Ankara Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Göğüs Hastalıkları kliniğinde yapıldı, 108 hasta çalışmaya dahil edildi. Torasentez ile hastalardan yaklaşık 20-100 cc plevral sıvı örneği alındı. Alınan sıvı örnekleri ve kan örnekleri ile yapılan tetkikler sonucu sıvılar, Light kriterlerine göre eksuda ve transuda olarak sınıflandırıldı. Plevral sıvıda tiyol disülfit dengesi ölçümü Erel & Neselioğlu tarafından tarif edilen otomatik spektrofotometrik yöntemle çalışıldı. Bulgular: Plevral sıvıda tiyol disülfit düzeyleri değerlendirildiğinde eksüdatif sıvıda native tiyol, total tiyol ve disülfit düzeylerinde transuda grubuna göre anlamlı yükseklik izlendi (p< 0.001). Disülfit/native tiyol, disülfit / total tiyol oranı transuda grubunda daha yüksekdi (p=0.03). Native tiyol/ total tiyol oranları ise eksüda grubunda daha yüksek bulundu (p= 0.03). Tartışma: Bu çalışma plevral sıvıda, Erel & Neselioğlu tarafından tarif edilen otomatik spektrofotometrik yöntemle bakılan tiyol disülfid dengesini araştıran ilk çalışmadır. Eksudatif plevral sıvıların aksine Transuda olarak sınıflandırılan plevral sıvılar onkotik ve hidrostatik basınç arasındaki dengenin bozulmasına bağlı olarak oluşur. İnflamasyon söz konusu olmadığından sıvı içeriği protein ve hücrelerden fakirdir. Eksüdatif sıvıda artan protein ve albumin içeriğine bağlı olarak native tiyol, total tiyol düzeyleri çalışmamızda yüksek saptanmıştır. Disülfit düzeylerinin yüksek saptanması ise antioksidan dengenin oksidatif stres yönüne kaydığının göstergesidir. Çünkü disülfit, total tiyol havuzu içindeki ROT'ların artışına bağlı oksitlenmiş nativ tiyol miktarını göstermekdir.