Türkiye'deki jeotermal santrallerinin politik ekolojisi: Büyük Menderes ve Gediz grabenleri örneği

Türkiye, son yirmi yılda, kısmen uluslararası iklim değişikliği rejiminin dayattığı karbonsuzlaştırmanın küresel itici güçlerinin etkisiyle, kısmen uluslararası finans kuruluşlarından finansman sağlamak için bir fırsat olarak değerlendirdiğinden, kısmen de ithal edilen fosil yakıtları (ağırlıklı olarak doğal gaz) "yerli ve milli" enerji ile ikame etmek için yenilenebilir enerji yatırımlarını hızla artırdı. Yenilenebilir enerji yatırımlarındaki bu hızlı artış, iktidarın yükselen otoriter neoliberalizmiyle birleşince, geçim kaynaklarını ve yaşam alanlarını yok ettiği yerel toplulukların politik haklarını da ihlal ederek, rüzgar, hidroelektrik ve jeotermal enerji santrallerine karşı çok sayıda yerel direnişe yol açtı. Bu bağlamda, bu tez özellikle Büyük Menderes ve Gediz Graben'lerinde artan Jeotermal Enerji Santralleri (JES) nedeniyle oluşan adaletsizliklerin çok boyutluluğunu incelemeyi amaçlamaktadır. Paydaşları ve önerdikleri alternatifleri belirlemek ve bu JES'ler etrafındaki çatışmaları çevreleyen çevresel adalet konularını anlamak için çok sayıda rapor, haber, basın bülteni ve video incelenerek metinsel bir analiz yapılmıştır. Bu analiz Aydın, Mezeköy'de derinlemesine görüşmeler ve katılımcı gözlem ile gerçekleştirilen saha çalışmasıyla desteklenmiştir. Bu araştırmanın sonuçları, bölgedeki JES'lerin büyük ölçüde ekolojik bozulmaya neden olduğunu, tarımsal üretime zarar vererek ve yerel toplulukların geçim kaynaklarına ve yaşam alanlarına el koyarak ekonomik eşitsizliği derinleştirdiğini ve aynı zamanda özel sermayenin çıkarlarını koruduğunu ortaya koymaktadır. Bu eşitsizlik, giderek otoriterleşen iktidarın yerel halkın kültürel,siyasi ve manevi haklarını ihlal etmesiyle daha da şiddetlenmektedir.