Posterior kanal BPPV tanılı hastalarda modifiye Epley ve Semont manevralarının rezidüel dizziness üzerine etkileri

AMAÇ: Bu çalışma, posterior kanal benign paroksismal pozisyonel vertigo tanısı alan hastalarda, Modifiye Epley ve Semont Manevralarının rezidüel dizziness üzerine etkilerinin değerlendirilmesini amaçlamaktadır. GEREÇ ve YÖNTEM: Araştırmaya 21 hasta Epley Grubu ve 21 hasta Semont Grubu olmak üzere toplam 42 hasta dahil edilmiştir. Hastalar tanı anında, repozisyon tedavisinden sonra birinci hafta ve birinci ayda Baş Dönmesi Engellilik Envanteri, Vertigo Semptom Skalası, Static Subjective Visual Vertical ve Dynamic Subjective Visual Vertical Testleri ile değerlendirilmiştir. BULGULAR: Her iki manevra sonrasında da Baş Dönmesi Engellilik Envanteri ve Vertigo Semptom Skalası puanlarında grup içi ölçeklerde tanı anı ve birinci ay arasında istatistiksel olarak anlamlı azalmalar saptanmıştır (p<0,001). Gruplar arasındaki takip noktalarında, rezidüel dizziness açısından anlamlı fark elde edilmemiştir (p>0,05). Bununla birlikte, Epley Grubunda birinci ayda Static Subjective Visual Vertical ölçümlerinde patolojik tarafa baş çevirme yüzdesinde istatistiksel olarak anlamlı bir normalleşme görülmüştür (p<0,05). SONUÇ: Modifiye Epley ve Semont Manevraları posterior kanal BPPV tedavisinde benzer etkinlik göstermekte olup, Epley Manevrasının rezidüel dizzinessı azaltmada klinik açıdan daha avantajlı olabileceği düşünülmektedir. Bu bulgular, günlük klinik pratikte manevra seçiminde yol gösterici olabilecek ve rezidüel dizziness yönetimine yönelik literatüre katkı sağlayacaktır. Anahtar Kelimeler: Epley, Semont, rezidüel dizziness, Subjective Visual Vertical, Baş Dönmesi Engellilik Envanteri