Temporality in the postmodern times and the Ottoman nostalgia in Turkey

Türkiye'de özellikle son on yılda Osmanlı geçmişine yönelik giderek artan bir ilgi gözlemlenmektedir. "Osmanlı", televizyon dizilerinden, siyasi söylem, eylem ve gösterilere, sosyal medyaya, mimari biçimlere, ev içi dekorasyonlarından, süs eşyalarına kadar toplumsal alanın her köşesinde görünürlük kazanmaktadır. Bu çalışma, Osmanlı'nın Türkiye'de kazandığı bu yeni görünürlüğün nedenlerini tarih kavramının geçirdiği dönüşüm ve modern toplumların geçmişle kurdukları ilişkide yaşanan değişim çerçevesinde hem Türk modernleşmesinin içsel dinamiklerine hem de modern toplumların yaşadıkları çok daha genel yapısal dönüşümlere başvurarak anlamayı hedefliyor. Türkiye'de yeni-Osmanlıcılık üzerine var olan tartışmaların genelde uluslararası ilişkiler çerçevesi içinde ortaya çıkan bir siyasal strateji olduğunu ya da muhafazakar hükümetin yeni bir tarihsel söylem yaratma çabası olduğunu öne sürdükleri görülmektedir. Bu çalışma bu tartışmaların ötesinde, Osmanlı'ya yönelik ortaya çıkan bu ilginin, Türkiye'de 1980'lerden beri yaşanan bir süreçte yaşanan değişimler sonucu ortaya çıkan toplumsal yapının getirdiği kırılmaların ve değişimlerin, Türk modernleşmesine içkin sürekliliklerle çakıştığı noktada ortaya çıktığını öne sürmektedir.