Between pragmatism and ideology: Spolia and spoliation practices in Byzantine and Seljuk Ankara

Bu tez çalışması Ankara' daki çok yönlü devşirme material olgusunu – eski yapılardan mimari öğelerin yeni binalarda tekrardan kullanılması- incelemektedir. Bu bağlamda, bu tez, devşirme materyallerin hem pratik hem de sembolik çağrışımları ve özellikle dokuzunca ve on üçüncü yüzyıllar arasında yaşayan insanların mekanı ve objeleri nasıl algıladıklarını anlamaya çalışmaktadır. Disiplinlerarası bir yaklaşımla, sanat tarihi, arkeoloji, dijital araçlar ve karşılaştırmalı bir metodolojiden yararlanan bu çalışma, Ankara Kalesi'nin duvarları ve kapılarıyla ve Ankara'nın on üçüncü yüzyıldan kalma iki Selçuklu camisi olan Aslanhane ve Alaeddin'in duvarlarına ve kapılarına entegre edilmiş devşirme malzemelere odaklanmaktadır. Bu vakaların dikkatli bir şekilde seçilmesi, şu ana kadar yayınlanmış akademik makalelerin çoğunun genellikle Batı uygarlıklarında devşirme malzemenin kullanımına odaklanmasına ilişkin mevcut araştırmalardaki bir araştırma boşluğundan kaynaklanmaktadır. Dolayısıyla bu çalışma aynı zamanda artzamanlı bir bakış açısı benimseyerek devşirme malzemenin sözde Doğu uygarlıklarında kullanımını anlamaya çalışmaktadır. Bütün bunlar dikkate alındığında, yeniden kullanım uygulamalarının karmaşık olduğunu ve hem pratik hem de sembolik niteliklerle uyumlu olduğunu ileri sürmektedir. Bu açıklama, yazılı ve materyal kaynaklardan yararlanılarak inceleme altına alınmıştır. Anahtar kelimeler: Devşirme materyal, yeniden kullanım, Ankara Kalesi, Aslanhane Camii, Alaeddin Camii