Edmund Spenser'ın the Faerie Queene'inde kartezyen düşünce öncesi hayvan ve insan temsilleri

Edmund Spenser'ın (1552/53-1599) on altıncı yüzyılda yazdığı destan The Faerie Queene (1590-1596), İngiliz edebiyatının önde gelen eserlerinden olduğunu ilk yayınlandığı tarihten günümüze değin gördüğü kesintisiz ilgi ile kanıtlamıştır. Bu ilginin yirmi birinci yüzyılda devam ediyor olması eserin kaleme alındığı dönemin kültürü hakkında önemli bilgiler verdiğinin göstergesidir. Bu sebeple, eser kültürel ve edebi açıdan incelenmeye devam etmektedir ve yakın zamanda posthümanizm, eko-eleştiri ve edebiyatta hayvan çalışmaları gibi güncel kuramlar üzerine çalışan eleştirmenler de Spenser'ın eserleri ile ilgilenmeye başlamıştır. Söz konusu çağdaş bakış açıları Spenser çalışmalarının gelecekte nasıl şekilleneceğinin habercisidir, özellikle The Faerie Queene bu bakış açıları ile incelenmeye elverişli bir eserdir çünkü bu alegorik şiir, şairinin yaratılış, varoluş ve dünya düzeni ile ilgili görüşlerini sayısız insan-insan dışı varlık etkileşimi aracılığıyla yansıtır. Bu nedenle, bu tez The Faerie Queene'in hayvan, insan ve insan dışı varlıkları nasıl sınıflandırdığına ve değerlendirdiğine odaklanarak eserin detaylı, çağdaş bir incelemesini yapmaktadır. İnceleme sonucu varılan ana bulgu, on yedinci yüzyılda oldukça gelişecek olan ikicil ve bütünüyle insan merkezci Kartezyen görüşlere kıyasla, Spenser'ın insanlığı ayrıcalıklı kılma çabalarının sonuçsuz kaldığıdır. Spenser insanları diğer canlılardan ayıracak erdemleri irdelemeyi amaçlıyor olsa da, dini, ontolojik ve politik görüşleri esere yansımış, şairin hümanist hedefini gölgelemişlerdir. Protestan şairin belirlediği insanlık erdemlerini yalnızca Tanrı'nın seçtiği ve yönlendirdiği kişiler üstlenebilir ve geri kalanlar şiirde hayvanlar ile bir veya daha düşük seviyede konumlandırılır. Bu doğrultuda, The Faerie Queene Kartezyen düşünce öncesi dönemin değişken ve göreceli insan/hayvan anlayışını yansıtır.