Yeme tutum ve davranışlarını yordama: Olumsuz çocukluk deneyimlerinin, duygu düzenleme güçlüğünün ve ebeveynlerin duygusal erişilebilirliğinin rolü

Bu tez çalışmasında, çeşitli çalışmalarda yeme bozukluğu gelişimi için bir risk faktörü olduğu tespit edilen olumsuz çocukluk yaşantılarının, duygu düzenleme güçlükleri üzerinden düzensiz yeme tutumlarını yordayıp yordamadığının ve bu ilişkinin ebeveyn duygusal erişilebilirliği tarafından yönetilip yönetilmediğinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmanın örneklemi uygun örnekleme yöntemi ile oluşturulmuş ve 188 katılımcının verileri örnekleme dahil edilmiştir. Veriler, Olumsuz Çocukluk Yaşantıları Ölçeği (ACES), Duygu Düzenleme Güçlükleri Ölçeği (DERS-16), Ebeveynlerin Lum Duygusal Erişilebilirliği Ölçeği (LEAP), Yeme Tutumları Testi (EAT-26) ve demografik bilgi formu ile toplanmıştır. Toplanan veriler düzenleyici-aracılık analizleri yapılarak analiz edilmiş ve duygu düzenleme güçlüğünün olumsuz çocukluk deneyimleri ile yeme tutumları arasındaki ilişkiye aracılık ettiği bulunmuştur. Bununla birlikte, ebeveynin duygusal erişilebilirliği, cinsiyet, yaş ve psikolojik hastalık geçmişi değişkenlerinin etkileri kontrol edildikten sonra, olumsuz çocukluk deneyimleri ile yeme tutum ve davranışları arasındaki ilişkiyi hafifletmemiştir. Bulgular literatür kapsamında ayrıca tartışılmıştır.