Primer perkütan koroner girişim uygulanan st elevasyonlu miyokard infarktüs'lü hastalarda infarktüs lokalizasyonuna göre kalp hızı türbülansı parametrelerinin değerlendirilmesi

Koroner kalp hastalıkları ve komplikasyonları gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde mortalite ve morbiditenin önde gelen nedenleridir. Framingham çalışmasında düzeltilebilir risk faktörlerinin saptanması ve anjina tedavisinde medikal tedavi yerine bypass cerrahisi ya da perkütan koroner revaskülarizasyon uygulanması ile mortalite azaltılmış olmasına rağmen pompa yetersizliği, aritmi, reinfarktüs gibi komplikasyonların erken ve geç dönem morbidite-mortalite üzerine olan olumsuz etkileri devam etmektedir. MI sonrası erken ve geç dönemde prognozu belirleyen birçok faktör vardır. Hastalar risk sınıflandırması yapılarak değerlendirilmeli ve uygun ileri tetkik ve tedavi uygulanmalıdır. Prognostik belirteçler arasında LVEF, yaş, cinsiyet, komorbidite, elektriksel instabilite, ailesel faktörler, noninvaziv testlere alınan yanıt sayılabilir. Özellikle STEMI'dan sonra hastalarda ilk 1 ve 2 yıl içinde şiddetli ventriküler aritmilerden dolayı ani kardiyak ölüm gelişme olasılığı yüksektir. Riski doğrulamak, elektriksel instabiliteyi değerlendirmek için birkaç teknik tasarlanmıştır. Bunlar QT dağılımının ölçümü, ambulatuvar EKG kayıtları, sinyal ortalamalı elektrokardiyogram, kalp atım oranı değişkenliğinin ölçümü, kalp atım hızı türbülansındaki azalmanın değerlendirilmesidir. Literatürde ilk defa Schmidt ve arkadaşları tarafından kullanılan kalp hızı türbülansı ventriküler erken atım sonrası sinüs hızındaki fizyolojik değişiklikler olarak tanımlanmakta ve barorefleks duyarlılığının bir göstergesi olarak kabul edilmektedir. Kalp hastalarında bozulmuş kalp hızı türbülansının mortalite ile ilişkili olduğu birçok çalışmada gösterilmiştir. KHT parametreleri olan TB ve TE'nin normal değerleri sırasıyla ≤%0 ve ≥2.5 ms/RR olarak saptanmıştır. Çalışmamızda MI lokalizasyonuna göre iki gruba ayrılan ve primer perkütan koroner girişim uygulanan ST elevasyonlu MI hastalarında TB ve TE parametrelerini değerlendirmeyi amaçladık. Çalışmaya toplam 48 hasta dahil edildi. Anterior ve Inferior olarak gruplandırılan hastaların KHT parametreleri karşılaştırıldı. 9 hastada (%18.7) TB değeri anormal saptandı. TE ise tüm hastalarda normal olarak hesaplandı. İki grup arasında TB ve TE değerleri yönünden istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edilemedi (TB için p=0.483 ve TE için p=0.733).