Jüt ve kenevir elyaf takviyeli doymaşmış polyester matrisli hibrit kompozitlerin üretimi ve fizyo-mekanik özelliklerinin analizi

Günümüzde çevre sorunu, dünya çapında büyük bir endişe kaynağıdır. Sentetik lif takviyeli kompozitler, daha yüksek mekanik mukavemetleri ve sertlikleri nedeniyle farklı alanlarda geniş uygulama alanına sahip olsa da, bunların işlenmesi ve üretimi hala büyük bir çevresel tehlike kaynağıdır. Doğal lif takviyeli kompozit(NFRC)'lerin ana dezavantajları, düşük mekanik mukavemetleri, lif ile reçine arasında, liflerin hibridizasyonu ve yüzey işlemi ile telafi edilebilecek daha az yapışma olmasıdır. Bu çalışmada kenevir ve jüt lifleri, hacimce %30, %50 ve %70 olmak üzere üç farklı lif takviyeli, polyester reçineli hibrit kompozitlerin üretimi yapılmış ve kompozitlerin mekanik özelliklerinin analizi araştırılmıştır. Takviye işleminden önce, lif-matris arasındaki yapışma problemini gidermek ve mekanik özellikleri iyileştirmek için lifler %3 ve %5 NaOH konsantrasyonu ile alkali işleme tabi tutulmuştur. Kompozitler, jüt (J) ve kenevir (H) liflerin değişen katman dizilimi ile (J/H/H/J ve H/J/J/H) hibrit formda, el yatırma metodu ile üretilmiştir. Kompozitler çekme, eğilme ve darbe dayanımı mekanik testlerine tabi tutulmuştur. Tüm kompozitler arasında, %3 alkali işlem görmüş kompozitler, diğerlerine göre en iyi çekme mukavemeti, gerilme modülü, eğilme mukavemeti, eğilme modülü ve darbe mukavemetine sahip olarak bulunmuştur. %30 lif takviyeli kompozitler en iyi çekme mukavemeti, gerilme modülü ve %70 lif takviyeli kompozitler de en iyi eğilme ve darbe mukavemeti göstermiştir. Lif katmanı açısından, J/H/H/J hibrit lif katmanlı kompozitler, H/J/J/H katmanlı kompozitlerden, darbe dayanımı hariç, daha iyi mekanik özellikler sergilemiştir. Anahtar Kelimeler: Doğal elyaf takviyeli kompozit, Kenevir elyafı, Jüt elyafı, Sodyum hidroksit, Çekme mukavemeti, Eğilme mukavemeti, Darbe mukavemeti.