Proksimal femur subtrokanterik kırıkların cerrahi tedavisinde uzun proksimal femur çivisi (PFNA) ile kısa PFNA yöntemlerinin klinik ve radyolojik sonuçlarının karşılaştırılması

PROKSİMAL FEMUR SUBTROKANTERİK KIRIKLARIN CERRAHİ TEDAVİSİNDE UZUN PROKSİMAL FEMUR ÇİVİSİ(PFNA) İLE KISA PFNA YÖNTEMLERİNİN KLİNİK VE RADYOLOJİK SONUÇLARININ KARŞILAŞTIRILMASI Amaç: Çalışmamızın amacı subtrokanterik kırıkların tedavisinde yaygın olarak tercih edilen PFNA uygulamasının Uzun ve Kısa gövde özellikli formlarının, yaş, cinsiyet, ek hastalıklar, kırık tipi benzer olgularda klinik ve radyolojik sonuçlarını karşılaştırmaktır. Materyal - Metod: Kliniğimizde Şubat 2013 ile Temmuz 2023 tarihleri arasında subtrokanterik kırık nedeni ile tedavi edilen olgular retrospektif olarak incelendi. PFNA ile cerrahi tedavi uygulanan en az 1 yıl takip edilen yaş, cinsiyet, ek hastalıklar ve kırık tipi açısından benzer olgular rastgele seçilerek uzun ve kısa PFNA uygulananlar olarak iki grup oluşturuldu.Tıbbi kayıtlarına ulaşılamayan, bir yıldan kısa süreli takip edilen, kombine plak-vida ve artroplasti ile internal tespit uygulanan, tıbbi durum veya hasta-hasta yakını reddi gibi nedenlerle opere edilemeyen olgular çalışmaya dahil edilmedi. Uzun ve kısa gövde özellikli PFNA uygulanan olgular, kırık oluşum mekanizması, kırık tipi, kırık sınıflandırması, operasyon süresi, komplikasyonlar, redüksiyon kalitesi, hastanede yatış süresi, ameliyat sonrası radyolojik ölçümler, takip süresi, harris ölçeklendirmesi, vizüel analog skoru ve parker mobilite skoru açısından karşılaştırıldı. Sonuçlar IBM SPSS 28 programı ile değerlendirildi. Bulgular: Kliniğimize başvuran subtrokanterik bölge kırığı sonrası uzun ve kısa özellikli PFNA uygulanan 61 olgu çalışmamıza dahil edildi. Cinsiyet, yaş, ek komorbid durumlar, kırık tipi, kırık oluşum mekanizması gibi parametreler benzer olacak şekilde rastgele uzun (n=33) ve kısa (n=28) PFNA uygulanan olgular klinik ve radyolojik açıdan karşılaştırıldı. Operasyon süresi kısa grupta (ortalama 108.36 dk), uzun gruba (ortalama 137.03 dk) göre anlamlı olarak daha kısaydı.(p=<0,001) Redüksiyon kalitesi açısından gruplar mükemmel, iyi ve kötü olarak sınıflandırıldığında kısa ((n)11 mükemmel, 10 iyi, 7 kötü) ve uzun ((n) 12 mükemmel, 15 iyi, 6 kötü) grup arasında anlamlı fark yoktu (p=0,699). Kırığın radyolojik görüntülemeleri sonrasında yapılan ölçümlerde Kalkar Referanslı Tip Apeks Mesafesi (medyan değeri kısa=20.20 mm, uzun=23.10 mm) değerlerinde her iki grup arasında anlamlı fark yoktu.(p=0,370). Vizüel analog skoru verileri karşılaştırıldığında kısa grup ile (medyan değeri 6.00) uzun grup (medyan değeri 7.00) arasında anlamlı fark yoktu. (p=0,393) Harris kalça skoru verileri karşılaştırıldığında kısa grup ile (medyan değeri 69.00) uzun grup (medyan değeri 68.00) arasında anlamlı fark yoktu. Parker mobilite skoru verileri karşılaştırıldığında kısa grup ile (medyan değeri 7.00) uzun grup (medyan değeri 8.00) arasında anlamlı fark yoktu. Ameliyat sonrası komplikasyonlar karşılaştırıldığında uzun grup(n=14) ile kısa grup(n=7) arasında anlamlı fark yoktu.(p=0.153) Kısa grup ile uzun grup komplikasyon çeşitleri dağılımı arasında anlamlı fark saptanmadı. Enfeksiyon (kısa n=3,uzun n=5),AVN (kısa n=1,uzun n=4), kısalma (kısa n=4,uzun n=4), postop H.O (kısa n=2,uzun n=3). (p=0.715)(p=0.363)(p=1.000)(p=1.000) Takip süresi karşılaştırıldığında kısa (ortalama 1.32 yıl) ve uzun (ortalama 1.76 yıl) arasında anlamlı fark saptanmadı. (p=0,093). Sonuç: Subtrokanterik bölge kırığı sonrası uygulanan PFNA implantının uzun ve kısa gövdeli formlarının değerlendirildiği çalışmamızda oluşturulan gruplar yaş, cinsiyet, ek hastalıklar, travmanın mekanizması ve kırık tipi yönünden çalışma sonucuna etki edecek anlamlı fark yoktu. Kırık tipi ve sınıflandırılması yönünden gruplar arasında fark yoktu. Operasyon süresi sonuçları kısa PFNA grubunda daha düşüktü. Redüksiyon kalitesi gruplarda benzerdi. Radyolojik ölçümlerde kalkar referanslı tip apeks mesafesi her iki grupta da benzerdi. Klinik skorlar olan Harris kalça skoru, Vizüel Analog skorunu ve Parker mobilite skoru sonuçları arasında fark yoktu. Ameliyat sonrası komplikasyonlar kısa PFNA grubunda daha düşüktü ancak anlamlı değildi. Takip süresi uzun PFNA grubunda daha yüksekti ancak anlamlı değildi. Kısa gövde özellikli PFNA ile uzun gövde özellikli PFNA yöntemlerini cerrahi, klinik ve radyolojik başarı yönünden karşılaştıran çalışmamızda her iki grup arasında birbirine üstünlük saptanmamıştır. Kısa gövde özellikli grup ameliyat süresi açısından daha başarılı olarak görülse de olguları tek bir birey olarak komorbid durumları, kırığın durumu, klinik durum, cerrahın tecrübesi, çevre ve ameliyathane şartları gibi çeşitli değişkenler açısından değerlendirip uygun tedavi yöntemini seçmek gerekir. Anahtar Kelimeler: Subtrokanterik kırık, PFNA, Uzun, Kısa