Psikolojik ayrıcalık aracılığıyla dijital olgunluğun görev performansına etkisi: Türkiye Cumhuriyeti Hazine ve Maliye Bakanlığı üst düzey yöneticileri örneği

Kamu sektöründe dijital olgunluğun hem üst yöneticilerin performansına hem kamudaki hizmet sunumuna etkileri önemli inceleme alanlarından biridir. Ancak kamu sektöründe psikolojik ayrıcalığın, dijital olgunluğun bireysel iş çıktıları üzerindeki etkilerini nasıl şekillendirdiği konusunda henüz yeterli sayıda araştırma bulunmamaktadır. Bu nedenle çalışma dijital olgunluğun çıktıları literatüründeki bulgu eksikliğini gidermeye odaklanmaktadır. Bu bağlamda çalışmanın amacı üst düzey kamu yöneticileri için dijital olgunluğun görev performansı üzerindeki etkilerini ortaya koymak ve dijital olgunluk ile görev performansı arasındaki ilişkide psikolojik ayrıcalığın aracı rolünü incelemektir. Veriler, Türkiye Cumhuriyeti Hazine ve Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu'nda çalışan 361 üst düzey kamu yöneticisinden anket yoluyla toplanmıştır. İleri sürülen hipotezleri test etmek için veriler Yapısal Eşitlik Modellemesi kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular, kamu sektöründe dijital olgunluğun hem görev performansı hem de psikolojik ayrıcalık üzerinde pozitif etkileri olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte bulgular psikolojik ayrıcalık ile görev performansı arasında anlamlı ve pozitif bir ilişki olduğunu da göstermektedir. Ayrıca dijital olgunluğun dijital okuryazarlık, strateji, liderlik, insan ve teknoloji boyutları görev performansı üzerinde pozitif ve anlamlı etkiye sahiptir. Aksine çalışmanın bulguları dijital olgunluğun liderlik, operasyonlar ve kültür boyutlarının görev performansı üzerinde negatif ve anlamlı etkiye sahip olduğunu ortaya koymuştur. Ancak dijital olgunluğun pazar ve yönetişim boyutları görev performansını etkilememiştir. Öte yandan sonuçlar psikolojik ayrıcalığın dijital olgunluk ile görev performansı arasındaki ilişkiye aracılık ettiğine işaret etmektedir. Sonuçlar ayrıca psikolojik ayrıcalığın dijital olgunluğun bazı boyutları (strateji, liderlik, kültür ve teknoloji) ile görev performansı arasındaki ilişkiye aracılık ettiğini göstermektedir. Bu çalışmanın bulgularına dayanarak teorik ve pratik çıkarımlar yapılmakta ve gelecekteki araştırmalara yönelik öneriler tartışılmaktadır.