Bilin(mey)ene olan psikolojik uzaklık

Varlıklar ya da olaylar şimdi ve buradan olan uzaklıklarına göre farklı kurgusal düzeylerde tasvir edilebilir. Kurgusal düzey teorisine (KDT) göre psikolojik olarak uzak olan ögeler yakın olan ögelere kıyasla daha yüksek ve soyut düzeyde temsil edilirler. KDT'nin bu temel öncülüne dayanarak, bu çalışma, bireyin bir varlık ya da olay hakkındaki geçmiş deneyimlerine göre tasvir edilen ögeyi farklı bir şekilde algılayacağını ve fazla aşinalığın ögenin tasvirinde soyutluk uyandıracağını savunmaktadır. Dört deneysel çalışmayla bireyin ögeyle olan geçmiş ilişkisinin, ögenin tasvirindeki kurgusal düzeyi, ögenin değerlendirilmesini, ve ögeye olan psikolojik uzaklığı nasıl etkilediği araştırılmıştır. Ampirik bulgular göstermektedir ki bireyin ögeye aşinalığı, ögenin kurgusal tasvirini etkilemekte, ve kurgusal zihniyet ile bilgi seviyesi arasındaki uyum ögenin daha yakın olarak algılanmasına neden olmaktadır (çalışma 1). İkinci bulgu ise fazla aşinalığın ögenin temel özelliklerini bireyin karar verme mekanizmasında ögenin dolaylı, periferik özelliklene göre daha da belirginleştirmesidir (çalışma 2). Takip eden çalışmalar (çalışma 3 ve 4) değerlendirme sürecinin ve tasvir edilen ögenin niteliğinin de bu süreçte önemli olduğunu vurgulamıştır. Bu çalışma kurgusal düzey ve psikolojik uzaklık arasındaki tipik ilişkinin tersine çevrilebilir olduğunu ve aşinalık ile sübjektif bilgi seviyesinin bu ilişkiyi etkileyen temel faktörler olduğunu göstermiştir. Bu temel faktörlerin yanı sıra özsaygı gibi diğer potansiyel etkenlerin de tasvir sürecine etkisi vurgulanmıştır.