Pulmoner tromboemboli prognozunu öngörmede EKG bulgularının etkisi

Giriş: Ölümcül seyredebilen ve acil serviste önemli bir göğüs ağrısı nedeni olan pulmoner tromboebolizmde (PTE) prognoz ve risk belirleme için hali hazırda bazı klinik skorlama sistemleri kullanılmaktadır. Çalışmamızda, tanısal bir araç olarak da kullanılan elektrokardiyografi (EKG) bulgularının PTE prognozunu ön görmedeki başarısını değerlendirdik. Materyal ve Metot: 01.01.2019-30.06.2021 tarihleri arasında acil serviste Bilgisayarlı Tomografi Pulmoner Anjiyografi (BTPA) neticesinde PTE tanısı alan hastalar geriye dönük olarak incelendi. Hastaların demografik verileri, EKG değişiklikleri, simplified Pulmonary Embolism Severity Index (sPESI) skoru ve sonlanımları kayıt altına alınarak karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmamızda 30 günlük mortalite oranı %6,07 olup, mortalite öngörmede sPESI skoru %98,2 duyarlılığa ve %22,7 özgüllüğe sahipti. Hastalarda en sık saptanan EKG değişikliği %43,3 oranla sinüs taşikardisiydi. İstatistiksel olarak mortalite ile ilişkili bulunan dört EKG bulgusundan (AVR'de ST elevasyonu, V1-2-3 derivasyonlarında T negatifliği, yeni tanı atrial fibrilasyon / flutter ve V1-6 derivasyonları arasında ≥20 msn QTc farkı) en az bir tanesi görülen 119 hastanın görülmeyenlere göre 30 günlük sonlanımlarının karşılaştırılmasında rölatif risk 1,67 bulunurken duyarlılık %89.6 ve özgüllük %62.9 olarak saptandı. Sonuçlar: PTE hastalarında yukarıda belirtilen dört EKG bulgusundan en az birinin varlığı hastaların prognozunu öngörmede sPESI'ye göre kabul edilebilir düzeyde yakın duyarlılığa ve daha yüksek özgüllüğe sahiptir. Acil serviste pulmoner tromboemboli tanısı konulan hastalardan ayaktan tedaviye uygun hastalar belirlenirken diğer klinik skorlama sistemleri ile birlikte EKG değerlendirmesi bu hastaların prognozunu öngörmede oldukça faydalıdır. Anahtar Kelimeler: Acil Servis, Pulmoner Tromboemboli, Prognoz, EKG, Simplifed Pulmonary Embolism Severity Index