La question de l'idéalité dans les recherches logiques de Husserl: Une lecture proto-transcendantale

Çalışmamız, Mantık Araştırmaları'nda özellikle bir ifadenin anlamının idealitesi olarak kendini gösteren idealite meselesini, Husserl'in daha sonraki yazıları ışığında, retrospektif bir yaklaşımla ele almayı deniyor. Husserl anlamı, sözcüğe çağrışımsal olarak eklenerek ona anlam kazandıran psişik bir içeriğe indirgemeksizin ya da onu zihin dışı başka bir alemden gelip sözcüğe eklenen bir şey olarak kavrayıp tözleştirmeksizin, kast etme edimleriyle ilişkisi içinde ele alır ve ifade edimlerini, anlamların içinde ideal birlikler olarak ortaya çıktığı edimler olarak analiz eder. Anlamın idealitesini açıklamak için psikolojizm ve semantik realizmin ötesinde bu tarz üçüncü bir yol arayışı, ancak transandantal bir felsefe çerçevesinde gerçekleştirilebilir. Bu nedenle, tezimizin ilk bölümünde Mantık Araştırmaları'yla başlayan Husserl fenomenolojisinin, motivasyonları, yöntemi ve konusu bakımından proto-transandantal fenomenoloji olarak değerlendirilebileceğini ve eserde sunulan anlam teorisinin bu proto-transandantal okumayı doğruladığını göstermeye çalışıyoruz. Çalışmamızın ikinci bölümünde ise, anlam kavramının tüm bilinç sferine yayılması fikrinden hareketle, Husserl'in ilk fenomenolojisinin, anlama istenen ontolojik statüyü vermekte ve dolayısıyla özgün bir anlam kuramı oluşturmakta gerçekten başarılı olup olmadığını sorguluyoruz.