Sanat yapıtlarını alıntılamak: Sanat temellüğünün tarihsel gelişimi

Sanatçıların başka sanatçılara ait yapıtlardan alıntılar yaparak yeni yapıtlar üretme yöntemi olarak tanımlanan sanat temellüğünün başlangıcı tarihin en eski dönemlerine uzanmakla birlikte, zaman içinde geçirdiği çeşitli değişimlerle günümüzde de devam etmektedir. Bu tezin amacı sanat tarihsel bir perspektiften bakarak bu pratiğin izini sürmek, başlıca sebeplerini saptamak ve geçirdiği değişimleri ağırlıklı olarak Batı sanat tarihinin çeşitli dönemlerinden seçilen örneklerle günümüze değin incelemektir. Sanat temellüğü ve yakın anlamlı çeşitli terimlerin tanımlarıyla başlayan araştırma, izleyen bölümde bu pratiğin kopya yoluyla öğrenme, ustalara saygı, belgeleme, parodi, yorum, modernist nosyonların eleştirisi, güncellik kazandırma gibi başlıca amaçlarını irdelemekte, kimi sebeplerin yüzyıllar geçmesine rağmen hâlen etkili olduğu, kimilerinin ise geçerliliğini yitirdiği ve bir döneme ait olarak kaldığı görülmektedir. Sonraki bölüm, sanat tarihine referanslarda bulunan yapıtlarda ilk kez eleştirel bir tutumun gözlenmesi nedeniyle bir kırılma noktası olarak belirlenen on dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısını başlangıç kabul ederek sanat temellüğü yönteminin tarihsel gelişimini günümüze değin kronolojik olarak değerlendirir. Sanat temellüğünün yeni bir yöntem olmadığı, tarihin her döneminde sanatçıların bu yöntemden faydalandıkları, ancak zaman içerisinde sanat temellüğünün giderek daha eleştirel bir boyut kazandığı, çok çeşitli meselelere dikkat çekmek ve bilinç oluşturmak için araçsallaştırıldığı sonucuna varılmıştır.