Ratlarda tek doz intraartiküler olarak uygulanan bupivakain ve levobupivakain enjeksiyonuna bağlı kondrotoksitenin araştırılması

İntraartiküler lokal anestezik enjeksiyonu anestezistler ve ortopedistler tarafından sıklıkla uygulanan prosedürlerden birisidir. Ancak son dönemlerde yapılan çalışmalar, bupivakain, lidokain ve ropivakain gibi sıklıkla kullanılan lokal anesteziklerin çoğunun insan ve hayvan kondrositleri üzerinde in vivo ve in vitro olarak toksik olduğunu göstermektedir. Bu lokal anesteziklerle kısa süreli maruziyet; kondrosit metabolizmasında azalma, kondrositlerde apoptozis, nekrozda artma ve yoğun morfolojik kıkırdak degradasyonuna neden olur. Hayvanlarda ağrı pompasının kullanıldığı modellerde, devamlı lokal anestezik maruziyeti sonrasında, yoğun kıkırdak nekrozu gösterilmiştir. Bu çalışmanın amacı rat diz eklemine tek doz intraartiküler olarak yapılan bupivakain ile levobupivakain?in kısa ve uzun dönem etkilerini araştırmaktır. Akdeniz Üniversitesi Deney Hayvanları Ünitesi?nde üretilmiş ve aynı şartlarda yetiştirilmiş 2-3 aylık, 250-300 gr ağırlığında Rattus Norvegicus cinsi 60 dişi rat çalışmaya dahil edildi. 60 adet rat öncelikle Bupivakain grubu ve Levobupivakain grubunu oluşturacak şekilde 30 ratlık 2 gruba ayrıldı. Her grup kendi içinde 1. hafta, 1. ay ve 6. ay olmak üzere 10?ar rattan oluşan 3 ayrı gruba bölündü. Sonuç olarak 10?ar rattan oluşan 6 grup meydana getirildi. Uygun antiseptik koşullar sağlandıktan sonra anestezi altında ratların sağ diz eklemlerine intraartiküler olarak bulundukları gruba göre 0.25 ml bupivakain veya levobupivakain uygulanırken sol diz eklemlerine 0.25 ml salin (%0.9 NaCl) solüsyonu uygulandı ve ratlar kafeslerindeki normal yaşam alanlarına geri bırakıldı. Grup türüne göre ratlar enjeksiyondan 1 hafta, 1 ay ve 6 ay sonra sakrifiye edilerek diz eklemleri çıkarıldı. Elde edilen kıkırdak dokusu örnekleri, ışık mikroskopik düzeyde rutin boyamalar, İmmunohistokimyasal ve TUNEL (Terminal Deoksinükleotidil Transferaz-Aracılı Deoksiüridin Trifosfataz Kırık Uç İşaretleme) gözlemleri için parafine gömülmek üzere hazırlandı. Kondrosit incelemeleri için hematoksilen-eozin boyama, ekstraselüler matriks için Toluidin ile boyama yapıldı. Apoptoza uğramış hücrelerin tespiti için TUNEL yöntemi uygulandı. Kollajen 2 ve agrekanın ekstraselüler matriksteki yoğunluklarının tespiti için immunohistokimyasal yöntem kullanıldı. Bupivakain uygulanan rat grubunun TUNEL metodu sonuçlarına baktığımızda; 3 grup da (1 hafta, 1 ay, 6 ay) kontrol gruplarına göre daha fazla apoptoza uğramış hücreye sahipti. Benzer olarak levobupivakain gruplarının TUNEL sonuçlarında da kontrol gruplarına göre daha fazla apoptoza uğramış hücre vardı. Ayrıca hem bupivakain hem de levobupivakain gruplarında kontrol gruplarına göre ekstraselüler matriks içeriğinin azaldığı görüldü. Sonuç olarak bupivakain ve levobupivakainin intraartiküler olarak enjeksiyonu kondrotoksik olarak değerlendirilmiş olup; klinik uygulamalarda gerek tek doz gerekse de uzun süreli infüzyon pompaları ile kullanımlarında bu riskin göz önünde bulundurulması gerektiğini düşünmekteyiz