Hindistan'da moderniteyi okumak: Ondokuzuncu ve yirminci yüzyıl tartışmaları ışığında eş yakma pratiği

Bu çalışma, Hindistan'da dul kadınların, eşlerinin cenaze töreninde kendilerini yakma pratiğini, bu konudaki tartışmaların zirvede olduğu ondokuzuncu yüzyıl bağlamında incelemektedir. İkincil kaynaklara dayanarak, İngiliz yönetiminin bu kültürel suçu nasıl algıladığı ve bununla başa çıkmak için hangi stratejileri geliştirdiklerini anlamaya çalışmaktadır. Çalışma, İngiliz yetkililerin cinsel şiddet içeren 'tecavüz' ve 'fuhuş' gibi yaygın formlara daha az dikkat çekmesini öne çıkararak, bunun yerine nasıl 'eş yakma', 'kız bebeği öldürme' ve 'çeyiz yüzünden ölüm' gibi belirgin kültürel suçlara odaklandığını göstermeye çalışır. Burada, Hindistan'da bu sorunun yasallaştırılması sürecine dikkat çekmek gerekir. Bir yandan, tanıkların anlatıları sömürgeci iktidarın 'kanunu', 'farklılaştırıcı bir kural' oluşturmak için nasıl kullandığını göstermektedir. Öte yandan, kolonyal ve postkolonyal sati vakaları karşılaştırıldığında açıkça görülen tam da çağdaş sati tartışmalarının, sati meselesine kolonyal yaklaşımın daha büyük bir söylemin parçası olmuş olmasını dikkate alması gerektiğidir. Tarihi belgeler ve Roop Kanwar adı verilen bir yakın dönem sati vakasına dayanarak, bu çalışma, kadınların bedeni üzerinde tartışmaları incelemenin Hindistan'daki modernlik deneyimini anlamakta nasıl faydalı olabileceğini göstermeyi amaçlamaktadır. Kolonyal ve post-kolonyal sati tartışmalarına yorum getirmek, modernitenin Hindistan'daki sömürgeci uygulamalara nasıl şekil verdiğini açıkça ortaya koymaktadır.